YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6197
KARAR NO : 2023/210
KARAR TARİHİ : 25.01.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 … maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 … maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Sanık hakkında Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 30.11.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesinin birinci fıkrası, 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 53 üncü ve 58 … maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Samsun 2. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 05.06.2014 tarihli ve 2011/697 Esas, 2014/570 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 5237 sayılı Kanun’ un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Samsun 2. Sulh Ceza Mahkemesinin, 05.06.2014 tarihli ve 2011/697 Esas, 2014/570 Karar sayılı kararının katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8.Ceza Dairesinin, 26.10.2021 tarihli ve 2019/4872 Esas, 2021/19756 Karar sayılı ilamıyla;
”Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.12.2015 tarihli 2014/14-198 Esas 2015/428 Karar, 17.02.2015 tarihli 2014/14-307 Esas 2015/8 sayılı Kararları ile Dairemizin yerleşik kararları nazara alındığında, onbeş yaşını tamamlamamış olan mağdurenin kendi … iradesi ile serbestçe hareket etme hakkı, niteliği itibariyle üzerinde mutlak surette tasarrufta bulunabileceği bir hak olmadığından, bu hakkının ihlaline yönelik olarak sanıklar tarafından gerçekleştirilen eylemlerle ilgili gösterdiği …, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden bir hukuka uygunluk nedeni olarak kabul edilemeyecek olup, bu haliyle sanıkların üzerine atılı eylemlerinin TCK.nın 109/1, 109/1-3-b-f maddelerinde düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek kanıtları takdir ve değerlendirme görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli ve 2021/907 Esas, 2022/730 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği suç kastının bulunmadığına ilişkindir.
III. GEREKÇE
Sanığın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde bulunan Samsun Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 04.10.2022 tarihli duruşmada bizzat veya Sesli ve Görüntülü Bilişim Sistemi (SEGBİS) vasıtası ile hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi sureti ile 5271 sayılı Kanun’ un 196 ncı maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması, hukuka aykırı görülerek bozma nedeni yapılmıştır.
IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 … maddesinin birinci fıkrası gereği sair yönleri incelenmeksizin Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.01.2023 tarihinde karar verildi.