YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6245
KARAR NO : 2023/2385
KARAR TARİHİ : 24.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Gerede Cumhuriyet Başsavcılığının 13.01.2009 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.06.2013 tarihli ve 2012/373 Esas, 2013/197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan, 4 kez 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak
yoksunluklarına, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 35 inci maddesi, 62 nci maddesi ve 50 nci maddesi uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Cumhuriyet savcısının temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 27.03.2017 tarihli ve 2016/1865 Esas ve 2017/3236 Karar sayılı kararı ile;
“Başkalarına ait kimlik bilgileri kullanılarak mağdur İş Bankası ve … ile katılan …’a yönelik sahte kredi kartı üretme suçundan TCK.nun 245/2. madde ve fıkrası uyarınca gereğinin mahallinde takdiri mümkün görülmüştür.
I- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Sahte oluşturulmuş banka veya kredi kartı ile ATM cihazından para çekme ya da alışveriş yapma eylemlerinde mağdurun, kredi ya da banka kartı üreten banka veya finans kuruluşu olması nedeniyle, kartı çıkaran banka sayısınca, aynı bankaya ait birden fazla sahte kart kullanılması ya da aynı kartın değişik zamanlarda kullanılması halinde ise zincirleme şekilde işlenen TCK.nun 245/3. madde ve fıkrasında düzenlenen suçun oluşacağı gözetilmeden yazılı şekilde kullanılan sahte kart sayısınca hüküm kurulması,
2- TCK.nun 245/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında adli para cezasına da hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
II- Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılmasına teşebbüs suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;
5464 sayılı Banka Kartları ve Kredi Kartları Kanunu’nun 37/2. maddesinde yer alan “kredi kartı veya üye işyeri sözleşmesinde veya eki belgelerde sahtecilik yapanlar veya sözleşme imzalamak amacıyla sahte belge ibraz edenler” şeklindeki düzenlemenin sözleşmenin imzalanmasını da kapsayacak aşamaya kadar uygulanabileceği, kredi kartı sözleşmesinin düzenlenmesinden sonra kartın üretilmesi halinde ise TCK.nun 245/2. maddesine temas eden suçu oluşturacağı cihetle; mağdur Citybank A.Ş.’nin 23.10.2008 tarihli yazısında, … adına 07.10.2008 tarihinde internet aracılığıyla kredi kartı başvurusu yapıldığını ancak verilen bilgilerde tutarsızlık nedeni ile başvurunun telefonda olumsuz sonuçlandırıldığını, bu nedenle herhangi bir evrak alınmadığının belirtilmesi karşısında, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,” nedenleri ile bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.11.2018 tarihli ve 2017/255 Esas, 2018/887 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Cumhuriyet Savcısı, sanık ve katılan banka vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi 01.06.2020 tarihli ve 2019/20089 Esas ve 2020/11876 Karar sayılı kararı ile;
“Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Cumhuriyet Savcısı, sanık ve katılan banka vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde ise;
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sahte oluşturulmuş banka veya kredi kartı ile ATM cihazından para çekme ya da alışveriş yapma
eylemlerinde mağdurun, kredi ya da banka kartı üreten banka veya finans kuruluşu olması nedeniyle, kartı çıkaran banka sayısınca, aynı bankaya ait birden fazla sahte kart kullanılması ya da aynı kartın değişik zamanlarda kullanılması halinde ise zincirleme şekilde işlenen TCK.nın 245/3. madde ve fıkrasında düzenlenen suçun oluşacağı gözetilmeden üç ayrı suçtan hüküm kurulması yerine yazılı şekilde tek bir mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle eksik ceza tayini,” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
6. Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 24.11.2020 tarihli ve 2020/270 Esas ve 2020/562 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan Qnb Finansbank’a ve …’a yönelik ayrı ayrı 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis ve 23.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, …’na yönelik 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
7. Katılan … ve … vekillerinin temyizleri üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.01.2022 tarihli ve 2021/16539 Esas ve 2022/96 Karar sayılı kararı ile;
“Katılan … vekilinin sanığın bankalarına yönelik eylemine ilişkin verilen mahkumiyet kararını temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 245/3. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 1460 günün 5 güne, TCK.nın 43/1.maddesi ile belirlenen 1825 günün 6 güne, TCK’nın 62. maddesi ile belirlenen 1520 günün 5 güne, TCK.nın 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20.00 liradan hükmolunan 30.400, 00 TL adli para cezasının 100.00 TL’ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
-Katılan … vekilinin sanığın bankalarına yönelik eylemine ilişkin verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde ise;
a) Temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının alt sınırın üstünde belirlenmesi suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,
b) Sahte olarak üretilen kartın birden fazla harcamada kullanılması halinde TCK.nın 43. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekeceğinin gözetilmemesi,” nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.
8. Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2022/258 Esas, 2022/485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği herhangi bir hukuki nedene dayanmamaktadır.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, müşteki …’in 2008 yılı yaz ayında arkadaşı sanık …’in evine ziyarete gittiği, müştekinin askıya astığı ceketinin cebinden kimliğini alan sanığın, kimlikteki fotoğrafı çıkarıp kendi fotoğrafını yapıştırdığı, bu kimlik ile çeşitli bankalara başvurup sahte kredi kartı çıkarttırdığı ve kullandığı, ayrıca kardeşi … adına kimliğini kaybettiğinden bahisle nüfus müdürlüğüne başvurarak sahte nüfus cüzdanı tanzim ettirerek bu nüfus cüzdanı ile … ve …’tan sahte kredi kartları çıkarttırarak birden fazla kez kullandığı iddiasına ilişkindir.
2. Dosya arasında bankalardan gelen sözleşme asılları, harcama detayları vs. bulunmaktadır.
3. Sanığın suçlamaları kabul ettiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE
Mağdurların aşamalardaki beyanları, sanığın aşamalardaki ikrarı, bankalardan gelen belgeler ve tüm dava dosyasındaki deliller karşısında; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gerede Asliye Ceza Mahkemesinin 05.10.2022 tarihli ve 2022/258 Esas, 2022/485 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.