YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6539
KARAR NO : 2023/3182
KARAR TARİHİ : 11.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR :Hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması, hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜMLER : Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, katılanlar vekili ile suçtan zarar gören Hazine vekilinin karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.11.2014 tarihli iddianamesiyle açılan davada yapılan yargılamada, 05.01.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında hayvanın Tehlike Yaratabilecek Şekilde serbest bırakma, Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz, hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılanlar vekilinin temyiz isteği; suçların sabit olduğuna
Suçtan zarar gören hazine vekilinin suçun sabit olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE
Davadan usulüne uygun yargılama sürecinde haberdar edilmeyen suçtan zarar gören Maliye Hazinesi’nin gerekçeli kararın tebliği üzerine hükmü temyiz ettiği anlaşıldığından, anılan Kurumun 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu ve katılma iradesini açıklamış sayılacağından 5271 sayılı Kanun’un 237 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
1. Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 154 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 177 maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların tür ve üst hadlerine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 03.02.2015 tarihli savunmalarının alındığı tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gördes Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.01.2016 tarihli kararına yönelik katılanlar vekili ile hazine vekilinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.