YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2022/6654
KARAR NO : 2023/2186
KARAR TARİHİ : 11.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığının, 20.05.2010 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve sanık … hakkında 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebi ile dava açılmıştır.

2. Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2013 tarihli kararıyla;
a. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
3. Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2013 tarihli kararının sanıklar tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.10.2021 tarihli ve 2019/3657 Esas, 2021/19159 Karar sayılı kararı ile ”…Tüm dosya kapsamına göre; ortak olarak ticaret yapan sanıkların, mağdurun araba alım satımından kaynaklanan borcunu ödemediği ve kendilerini uzun bir süre oyaladığı için bu duruma öfkelenerek atılı suçu işlediklerinin anlaşılması ve bu hususun da mağdur tarafından doğrulanması karşısında, sanıklar hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, …” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli kararıyla;
a. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,
b. Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 38 inci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanıkların temyiz istekleri,
1. Olaya müdahil olmadıklarına,
2. Olayda kimseyi azmettirmediklerine,
3. Suçun kanuni unsurlarının oluşmadığına,
4. Zamanaşımı süresinin dolduğuna,
Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanıklar Yalçın ve Karabey’in, araç alım satımı nedeniyle aralarında husumet bulunan mağduru, haklarında kurulan hükümler kesinleşen sanıklar Kazım ve Semet’i azmettirmek suretiyle alıkoymaları, adı geçen sanıkların buluşmak üzere araçla hareket halinde oldukları esnada tartıştıklarını gören polis tarafından müdahale edilerek olayın sonlandırılmasına ilişkindir.

2. Kayseri Eğitim ve Araştırma Hastanesi Adli Tıp Birimi tarafından düzenlenen 26.02.2010 tarihli raporda, mağdurun vücudunda meydana gelen yaralanmaların basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir olduğu belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE
5237 sayılı Kanun’un dava zamanaşımı sürelerini düzenleyen, 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu için öngörülen ceza miktarı dikkate alındığında, sanıkların atılı suç bakımından zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanıkların savunmaları, adli muayene raporu, tanık ifadeleri ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin kararda isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sarıoğlan Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.06.2022 tarihli kararında, sanıklar tarafından ileri sürülen temyiz itirazları ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanıkların temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.