YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/103
KARAR NO : 2023/1869
KARAR TARİHİ : 03.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 inci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 17.04.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli karan ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.04.2015 tarihli karannın sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 01.03.2022 tarihli ve 2019/25130 Esas, 2022/3555 Karar sayılı kararı ile “Hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan Düzce T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan sanığa, duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 22.04.2015 tarihli duruşmada bizzat veya SEGBİS vasıtasıyla hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı Kanun’un 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,” nedeniyle sair yönleri incelenmeden bozu imasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz sebebi; sübuta, eksik araştırmaya, ikinci kez mükerrerlik şartlarının oluşmadığına, adli para cezasının miktarına ve saire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
l. Dava konusu olay, sanığın, ATM’den banka kartı ile para çekmeye çalışan katılanın banka kartının ATM’ye sıkışmasını sağlayarak ele geçirdiği ve ele geçirdiği banka kartı ile olay günü saat 12:26 sıralarında iki ayrı işlem ile toplamda 3.080,00 TL para çekerek yarar sağladığı iddiasına ilişkindir.
2. Müştekinin hesabından banka kartı kullanılarak ATM’den 23.07.2012 tarihinde saat 12:26’da 2.500,00 TL 12:27’de 580,00 TL nakit çekim yapıldığı belirlenmiştir.
3. Adli Tıp Kurumu 04.04.2014 tarihli raporunda; kafa, burun, dudak, çene, yüz ve vücut yapısı yönlerinden, ATM görüntülerindeki inceleme konusu bir 1 nolu şahsa ait fotoğraflar ile mukayeseye konusu sanık …’a ait fotoğrafların mukayeselerinde benzerlik gösterdiği bildirilmiştir.
4. Müştekinin suçtan dolayı ortaya çıkan zaran giderilmemiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın ikinci kez mükerrerlik şartlarının oluşmadığına ilişkin temyiz isteği yönünden; sanık hakkında Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2009 tarihli ve 2009/155 Esas, 2009/604 karar sayılı kararı ile “başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama” suçundan dolayı hükmolunan 3 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün Yargıtay 11. Ceza Dairesinin onama kararı 31.05.2010 tarihinde kesinleştiği, önceden işlenen bu suçtan dolayı verilen hükümden sonra yasal süresi içerisinde sanığın incelemeye konu suçu işlediği ve söz konusu Çeşme Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2009 tarihli hükmünde de sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulandığı anlaşılmakla; sanık hakkında ikinci kez mükerrerlik hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Müştekinin aşamalardaki istikrarlı anlatından, hesap ekstresi, Adli Tıp Kurumu raporu, ATM görüntülerine ilişkin tutanaklar ve yapılan gözlem ile dosyadaki olgular karşısında, sanığın, katılana ait banka kartını ele geçirerek peş peşe 2 kez nakit çekim yaparak yarar sağladığı anlaşılmakla; mahkemenin sübuta ve suç niteliğine ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın sübuta ve eksik araştırmaya ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiş ve hükümde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın ceza miktarına ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alman sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2023 tarihinde karar verildi.