YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1093
KARAR NO : 2023/5356
KARAR TARİHİ : 22.06.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kandıra Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 28.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2016 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 21.10.2021 tarihli ve 2020/15720 Esas, 2021/19444 Karar sayılı kararı ile ”…basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, duruşma açılarak, 16.05.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 1 ay 26 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
5. Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.05.2022 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 27.12.2022 tarihli kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği, sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunan sanığın 14.08.2015-19.08.2015 tarihleri arasında özel izne ayrıldığı, teslim olması gereken 19.08.2015 tarihinin üzerinden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, düzeltme konusu dışında sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.
2. Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin “5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un (5275 sayılı Kanun) 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak gösterilmesi gerekirken sadece “5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası” olarak belirtilmesi suretiyle, 5271 sayılı Yasa’nın 232 nci maddesinin ikinci fıkrasına muhalefet edilmesi,
3. Hüküm kurulurken sanık hakkında ikinci kez tekerrür uygulanmasına esas alınan Kırşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/190 Esas, 2013/321 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınmış olan İzmir 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/647 Esas, 2008/164 Karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçundan hapis cezasından çevrilerek neticeten verilen 720,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet hükmünde, sonradan uzlaşma hükümleri uyarınca uyarlama yargılaması yapıldığı ve düşme kararı verildiği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada anlaşılmakla, sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 58 inci maddesi gereği ikinci kez mükerrirliğe özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
4. Mahkemenin kabul ve uygulamasının değerlendirilmesinde ise; sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, mahkemece verilen ilk kararın yalnızca sanık tarafından temyiz edildiği gözetilmeksizin, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrasında düzenlenen kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de; bu hususların 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR
Gerekçe bölümünün iki, üç ve dört numaralı bentlerinde açıklanan nedenlerle Kandıra 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.12.2022 tarihli ve 2022/700 Esas, 2022/1000 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün birinci fıkrasındaki “eylemine uyan” ibaresinden sonra gelmek üzere “5275 sayılı Kanun’un 97 nci maddesinin birinci fıkrası delaleti ile” yazılması ve hüküm fıkrasında tekerrüre ilişkin bölümden “İKİNCİ KEZ” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi