YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1100
KARAR NO : 2023/5003
KARAR TARİHİ : 19.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2020/807 E., 2022/484 K.
SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının 14.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır.
2.Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.
3.Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2015 tarihli kararının katılan tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 30.09.2020 tarihli ve 2018/2617 Esas, 2020/16338 Karar sayılı kararı ile “…Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında katılanın taşınmazına tecavüz suçunun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 73 üncü maddesi gereğince şikayete bağlı olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince taraflar arasında uzlaşma girişiminde bulunulmaması,
Taraflar arasında uzlaşma sağlanamaması durumunda, hazırlık soruşturmasında yapılan araştırma neticesinde kolluk güçlerince bilgilerine başvurulan ve olaya ilişkin görgü ve bilgilerinin bulunduğu anlaşılan …, …, … ve …’un ve bunların ifadelerinde isimleri geçen diğer kişilerin duruşmaya çağrılarak tanık sıfatıyla dinlendikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4.Trabzon 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 154 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapis cezasından çevrili 3000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi suçu işlemediğine, dinlenen tanık beyanlarının çelişkili olduğuna, somut delil bulunmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın katılana ait iki adet taşınmazdan yol geçirerek tecavüz ettiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1.Katılana ait iki adet taşınmazdan geçirilen yolun mahalle sakinlerinin talebiyle ve imza toplamasıyla sanığın koordinesinde katılanın izni ve rızası olmadan yapıldığı tüm dava dosyası kapsamından anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin kabul ve uygulamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2023 tarihinde karar verildi.