Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2023/1151 E. 2023/5561 K. 04.07.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1151
KARAR NO : 2023/5561
KARAR TARİHİ : 04.07.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2022/23 E., 2022/351 K.
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mağdur çocuğun yargılama aşamasında 26.06.2007 tarihli celsede sanıklar hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği anlaşıldığından hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığı bellirlenerek yapılan incelemede;
Sanıklar hakkında bozma üzerine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Kumru Cumhuriyet Başsavcılığının 14.03.2007 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Kumru Asliye Ceza Mahkemesinin 10.03.2009 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan beraatlerine karar verilmiştir.
3. Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 06.05.2013 tarihli kararı ile sanıklar hakkında verilen beraat hükmünün delilerin değerlendirilmesi yönünden bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Kumru Asliye Ceza Mahkemesinin 22.06.2020 tarihli kararı ile sanıklar hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararları verilmiştir.

5. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.12.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında verilen mahkumiyet hükmünün eksik ceza yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanık …’ın temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
2. Sanık …’ın temyiz isteği, aleyhe delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkindir.
3. Sanık …’nın temyiz isteği ise, beraat yerine mahkumiyet kararı verildiğine, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
4. Mağdur çocuğun temyiz isteği ise, rızasıyla kaçtığı için beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanık …’ın bir süredir nişanlı olduğu, ancak ailesinin düğün yapılmasına izin vermediği için evlenemediği nişanlısı olan 17 yaşındaki mağdur çocuğun evinin kapısını kırarak içeri girdikten sonra sanık … ile birlikte mağdur çocuğu zorla sanık …’nın kullandığı araca bindirerek fikir ve eylem birliği içerisinde kaçırdıkları, 9 … sonra da mağdur çocuk ile sanık …’ın evlendiği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
Sanıkların atılı suçu cinsel amaçla gerçekleştirmeleri karşısında, haklarında 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası uyarınca ceza arttırımı yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
A.Mağdur çocuğun talebine yönelik temyiz incelemesinde;
Mağdur çocuğun yargılama aşamasında sanıklar hakkında şikayetçi olmadığını beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşıldığından aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanıklar hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B-Sanıklar …, … ve …’nın taleplerine yönelik temyiz incelemesinde;
1.Sanıklara yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı Kanunun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasında belirlenen olağan zamanaşımı süresinin 15 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olduğu, belirlenen süreler dikkate alındığında olağan ve olağanüstü zamanaşımı sürelerinin dolmadığı anlaşıldığından sanık …’ın bu hususa ilişkin temyiz sebebinin reddine karar verilmiştir.

2. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar …, … ve …’nın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
A.Mağdur çocuğun talebi yönünde
Gerekçe bölümünde A numaralı bentte açıklanan nedenle, mağdur çocuğun temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B-Sanıklar …, … ve …’nın taleplerine yönelik temyiz incelemesinde;
Gerekçe bölümünde B numaralı bentte açıklanan nedenle Kumru Asliye Ceza Mahkemesinin 06.12.2022 tarihli kararında sanıklar …, … ve … tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar …, … ve …’nın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin eleştiri hususu dışında Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.07.2023 tarihinde karar verildi.