YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/148
KARAR NO : 2023/3437
KARAR TARİHİ : 17.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Başkasına Ait Banka veya Kredi Kartının İzinsiz Kullanılması Suretiyle Yarar Sağlama
HÜKÜM : Mahkumiyet
Sanık hakkında bozma sonrası kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanık hakkında Tatvan Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 07.12.2011 tarihli iddianamesi ile; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
B. Tatvan 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.05.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 10 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
C. Sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suç nedeni ile mahkumiyetine karar verildiğinin ihbar edilmesi üzerine Tatvan 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına karar verilmiştir.
D. Tatvan 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 23.02.2022 tarih,2019/25683 Esas, 2022/3229 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün gerekçesiz olmasının Yasa’ya aykırı olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
E. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Tatvan 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 10 ay hapis ve 160,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafinin temyiz istekleri;
1. Atılı suçun yasal unsurlarının gerçekleşmediğine,
2. Eksik inceleme ile karar verildiğine,
3. Aynı fiil nedeni ile yargılama yapıldığına,
4. Sanık hazır edilerek son sözleri sorulmayarak savunma hakkının kısıtlandığına,
5. Zamanaşımı sürelerinin dolduğuna,
6. Kararın usul ile yasaya aykırı olduğuna ve diğer re’sen gözetilecek nedenlere ilişkindir
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay; sanığın olay tarihinde misafirhanede aynı odada kaldığı katılanın cüzdanı içerisinde bulunan Vakıfbank kredi kartı ve banka kartını rızasına aykırı olarak alarak banka kartıyla ATM’den 150,00 TL para çektiği ve zararı soruşturma aşamasında giderdiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
A. Sanık Müdafinin 1 ve 2 no’lu Temyiz Sebepleri Yönünden;
Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın olay tarihi olan 11.10.2011’de Jandarma Komando Tabur Misafirhanesinde aynı odada kaldığı ve şifrelerini daha önceden bildiği katılanın kredi kartını ve banka kartını alarak banka kartıyla ATM’den 150,00 TL tutarında para çektiği somut olayda; sanığın Cumhuriyet savcısı huzurunda verdiği ifadesinde cep telefonu borcunu ödemek amacıyla katılana ait kartı rızasına aykırı olarak kullandığını ikrar ettiği, hesap ekstresinde 150,00 TL paranın çekildiğinin sabit olduğunun anlaşılması karşısında sanığın başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği anlaşılmış ve sanık müdafiinin 1 ve 2 nolu temyiz sebepleri reddedilmiştir.
B. Sanık Müdafinin 3 no’lu Temyiz Sebebi Yönünden;
Sanık müdafii; sanığın aynı karar kapsamında işlediği fiil nedeni ile daha önce Küçükçekmece 16. Asliye Ceza mahkemesi 2014/1243 Esas sayılı dosyasında yargılandığı belirtmiş ise de; sanığın Küçükçekmece 16. Asliye Ceza mahkemesi 2014/1243 Esas sayılı dosyasında farklı bir suç olan 6136 sayılı Yasa’ya Muhalefet suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmakla sanık müdafiinin 3 nolu temyiz sebebi reddedilmiştir.
C. Sanık Müdafinin 4 no’lu Temyiz Sebebi Yönünden;
Hükmün açıklanmasını gerektiren koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi amacıyla sanık adına çıkarılan ve duruşmaya katılmadığı takdirde yokluğunda açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanacağı ihtarını içeren meşruhatlı davetiyenin, usule uygun olarak 14.04.2022 tarihinde sanığa tebliğ edilmiş olması nedeni ile sanık müdafiinin 4 nolu temyiz sebebi reddedilmiştir.
D. Sanık Müdafinin 5 no’lu Temyiz Sebebi Yönünden;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) dava zamanaşımı sürelerini düzenleyen, 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ile atılı başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu için öngörülen ceza miktarı dikkate alındığında,olağan zamanaşımı süresinin 15 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresinin ise 22 yıl 6 ay olması karşısında zamanaşımının dolmadığı anlaşılmakla sanık müdafinin atılı suç bakımından zamanaşımı süresinin dolduğuna ilişkin temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.
E. Sanık Müdafiinin 6 no’lu Temyiz Sebebi Yönünden;
Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna dair ve diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak; başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması 5237 sayılı Kanun’un 61 inci maddesine aykırı ise de, bu hususun 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 322 nci maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
V. KARAR
Gerekçe bölümünün E bendinde açıklanan nedenle Tatvan 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği 5237 sayılı Kanun’un 245 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 30 tam günün 5 güne, aynı Kanun’un 168 inci maddesinin birinci fıkrası ile belirlenen 10 tam günün 1 güne aynı Kanun’un 62 nci maddesi ile belirlenen 8 tam günün 1 güne, 52 nci maddenin ikinci fıkrası uyarınca günlüğü 20.00 TL’den hükmolunan 160,00 TL adli para cezasının ise 20.00 TL’ye indirilmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının,Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde karar verildi.