YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1489
KARAR NO : 2023/5104
KARAR TARİHİ : 20.06.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI : 2012/468 E., 2013/454 K.
SUÇLAR : Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma, Mala zarar verme, 6136 sayılı Kanuna Aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet
Sanık hakkında atılı suçlardan yokluğunda kurulan erteli mahkumiyet hükümlerine ilişkin Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2013 tarihli kararının, ilk önce bilinen adrese tebliğ edilmesi, bu yerde tebliğ işleminin yapılmaması halinde Tebligat Kanunun 21 inci maddesine göre tebliğ yapılması gerekirken, doğrudan doğruya MERNİS adresine yapıldığı, yine sanığın erteleme süresi içinde kasten bir suç işlemesi nedeni ile verilen aynen infaz kararının da doğrudan MERNİS adresine tebliğ edildiği, bu bağlamda her iki tebligatın da usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme tarihinden itibaren yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu, sanığın kanun yararına bozma talepli dilekçelerinin ise, gerçek anlamda eski hale iade istemini içermesi nedeni ile temyiz merci tarafından değerlendirilmesi gerektiği kabul edilmekle,
Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan 1.500 TL adlî para cezasına ve yivli ve yivsiz silahlarla,bıçak ve diğer aletleri sırf saldırıda kullanmak amacıyla taşımak suçundan kurulan 500 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararlarının tür ve miktarları itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma, suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Ordu Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 2012/2362 Esas sayılı iddianamesi ile sanığın, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2.Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23/10/2013 tarihli, 2012/468 E. 2013/454 K. sayılı kararı ile sanığın, başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın Temyiz Sebepleri
Kendisine tebligat yapılmadan kararın kesinleşmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, bıçaklı kaygaya karışan sanığın, polis ekiplerinin takibi sonucu yakalanması sonrası doktor raporu alınmak üzere Boztepe Devlet Hastanesine sevki sırasında kimlik bilgilerinin Ordu 1987 doğumlu E.Ö olarak beyan ettiği ve doktor raporunun bu isme düzenlenmesine sebebiyet verdiği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
Sanığın Başkalarına Ait Kimlik Veya Kimlik Bilgilerini Kullanma Suçuna İlişkin Temyiz İstekleri Yönünden
Sanığın üzerilerine atılı suç için öngörülen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem olarak mahkumiyet kararının verildiği 23.10.2013 tarihinden, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
V. KARAR
A.Sanık Hakkında Mala Zarar Verme ve 6136 Sayılı Kanuna Aykırı Saldırıda Kullanmak Amacıyla Bıçak Taşıman Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden ;
Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Sanık Hakkında Başkalarına Ait Kimlik Veya Kimlik Bilgilerini Kullanma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden ;
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ordu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.10.2013 tarihli, 2012/468 E. 2013/454 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde karar verildi.