YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/1650
KARAR NO : 2023/5194
KARAR TARİHİ : 21.06.2023

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1- Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2017 tarihli iddianamesi ile sanığın üzerine atılı Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası kamu davası açılmıştır.
2- Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından 06.04.2017 tarihinde eski ve yeni yasa karşılaştırması yapılmak suretiyle lehe kabul edilen 5237 sayılı Kanun kapsamında mahkumiyetine karar verildiği, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesi tarafından 5271 Sayılı Kanun’un 231 inci maddesindeki değişikliğin değerlendirilmesinden bahisle kararın bozulduğu, bozma üzerine sanık hakkında mahkemesince 12.03.2013 tarihli kararla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, Mahkemesince denetim süresi içinde yeni bir suç işlenmesi nedeniyle dosya ele alınıp hüküm açıklanmıştır.
3- Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz isteği; sübuta ilişkindir.

III. GEREKÇE
5237 sayılı TCK. nın 7, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri karşısında; sanığın eyleminin 5237 Sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin 2 nci fıkrası ve üçüncü fıkranın (b) bendinde düzenlenen cebirle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı Kanunun 179 uncu maddesinin ikinci ve üçüncü fıkralarına uyan hürriyeti tahdit suçuna ait zamanaşımı süresinin ise daha lehe olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Sanığa yüklenen suçun yasa maddelerinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasında belirlenen 10 yıllık dava zamanaşımı süresinin, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dönemdeki durma süresi de belirtilen olağan zamanaşımı süresine eklendikten sonra, zamanaşımını kesen son işlem olan bozma ilamından önce kurulan ilk mahkumiyet karar tarihi olan 06.04.2007’den hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.11.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.06.2023 tarihinde karar verildi.