YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/180
KARAR NO : 2023/3610
KARAR TARİHİ : 23.05.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 08.06.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başka suçlarla birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
2. Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi 27.09.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi 19.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.11.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay (8). Ceza Dairesinin 13.09.2022 tarihli kararı ile “… soruşturma başlamadan önce bir yaralamaya sebebiyet vermeden mağduru serbest bırakan sanık hakkında TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma sonrası Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği; lehine olan hükümlerin uygulanması gerektiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, yaşı küçük mağdur …’ in, kendi eşiyle cinsel ilişki kurduğunu öğrenen sanığın bu durumu konuşmak için mağdurun yanına gittiği, cebir ve tehdit kullanarak mağduru kendi evine götürüp kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Dosya kapsamı, sanığın savunmaları, mağdur ve müşteki beyanları, mağdurda travmatik bulguya rastlanmadığına dair 28.05.2012 tarihli adli rapor ve tüm dava dosyası kapsamındaki deliller ile Yargıtay bozma ilamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.
2. Sanığın lehe olan hükümlerin uygulanabileceğine ilişkin temyiz isteği yönünden ise; Mahkemece sanığa verilen hapis cezasının seçenek tedbirlere çevirme, hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmamakla sanığın bu hususlara dair temyiz nedenleri yerinde görülmeyerek kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.11.2022 tarih ve 2022/740 Esas, 2022/896 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.