YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/255
KARAR NO : 2023/2193
KARAR TARİHİ : 11.04.2023
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eyüp Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.02.2010 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebi ile dava açılmıştır.
2. İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası,
üçüncü fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesi ve 53 ünü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
3. İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.02.2014 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.09.2020 tarihli ve 2020/1299 Esas, 2020/15157 Karar sayılı kararı ile ”…a- Sanıkların aşamalarda, sanık … ile mağdur … arasında muhtarlık seçimleri nedeniyle husumet bulunduğunu, yargılamaya konu olaydan önce mağdur …’un yanında bir kaç kişi ile birlikte sanıkların çalıştıkları dükkana gelip sanık …’i bulamamaları üzerine sanık …’ın kardeşi İlyas’ı kasten yaraladıklarını savunmaları ve olay gününe ait poliklinik defteri başlıklı fotokopide mağdurla birlikte … isimli şahsın sağ ve sol bacakta travma şikayetiyle hastane giriş kaydı bulunduğunun görülmesi karşısında; adı geçen …’un tanık olarak beyanına başvurulup, söz konusu yaralama olayının gerçekleşip gerçekleşmediği ve gerçekleşmiş ise adli makamlara başvurulup başvurulmadığı araştırılıp sonucuna göre, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmacağının tartışılması gerekirken, yazılı şekilde eksik incelemeyle hükümler kurulması,
b- Kabule göre de;
Sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemini, olay tarihinde çocuk yaştaki mağdura karşı gerçekleştirmiş olmaları nedeniyle, haklarında TCK’nın 109/3-f maddesinin uygulanmaması,…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz itirazı, tayin olunan cezanın kendisini ve ailesini zor durumda bırakacağına, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; inceleme dışı sanık … ile mağdur … ailesi arasında seçimler nedeniyle husumet bulunduğu, yargılamaya konu olaydan önce mağdur … arkadaşlarının sanıkların birlikte çalıştıkları iş yerine sanık …’i bulmak için geldikleri, iş yerinde çıkan tartışma üzerine sanık …’ın kardeşi tanık İ.E.’u darp ettikleri, bu olayı öğrenen sanıkların mağduru bulunduğu parktan cebirle araca bindirip söz konusu iş yerine getirmek suretiyle alıkoydukları, bir süre sonra mağdurun darp edildikten sonra bırakıldığı ve mağdurun ailesi tarafından polise ihbarda bulunulduğu olaya ilişkindir.
2. Kolluk tarafından düzenlenen 13.04.2009 tarihli tutanak dosyada mevcuttur.
3. Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Eyüp Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 03.02.2010 tarihli raporda, mağdurun vücudunda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir olduğu belirtilmiştir.
4. Bayrampaşa Devlet Hastanesi poliklinik kayıt defteri sureti dava dosyasında mevcuttur.
5. Mağdur …’ın tanık İ.E.’ye yönelik kasten yaralama suçundan, Eyüp Çocuk Mahkemesince kurulan 26.10.2010 tarihli kararı dava dosyasında mevcuttur.
IV. GEREKÇE
Mağdurun aşamalardaki beyanları, sanık savunmaları, adli muayene raporu ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın mahkumiyetine ilişkin kararda
isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın temyiz itirazı yerinde görülmemekle, kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır .
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 51. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.10.2022 tarihli kararında, sanık tarafından ileri sürülen temyiz itirazı ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.