YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3184
KARAR NO : 2023/10271
KARAR TARİHİ : 20.12.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2022/385 E., 2022/3203 K.
SUÇ : Yalan tanıklık
HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi- Onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 14.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında yalan tanıklık suçuna azmettirme suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Manisa 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.09.2021 tarihli kararı ile; sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
3. Bu karara karşı sanık tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21.Ceza Dairesinin 30.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/4-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, atılı suçun sabit olduğuna, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesinin yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay; sanık …’in olay tarihinde Manisa Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2019/1285 soruşturma numaralı kasten yaralama dosyasının şüphelisi olduğu ve kollukta suçlamayı reddedip olay günü tanık Osman ve eşi ile birlikte tüm gün evde olduğunu ifade ettiği, arkadaşı olan inceleme dışı sanık …’dan da bu doğrultuda ifade vermesini istemesi üzerine sanık …’ın da Manisa Cumhuriyet Başsavcılığına gelerek 20.02.2019 tarihinde sanık …’in beyan ettiği şekilde ifade verdiği ve bu suretle sanık …’in yalan tanıklığa azmettirme suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Sanık savunmalarında, istikrarlı olarak doğruyu söylediğini beyan ederek suçlamayı inkar etmiştir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın eylemi sabit görülerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılarak, sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
Olay ve olgular bölümünde açıklanan hususlar ile tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21.Ceza Dairesi tarafından kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 30.11.2022 tarihli kararında Cumhuriyet savcısının tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 8.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.