Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2023/3870 E. 2023/10648 K. 26.12.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/3870
KARAR NO : 2023/10648
KARAR TARİHİ : 26.12.2023

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2020/1617 E., 2021/834 K.
SUÇ : Yalan tanıklık
HÜKÜM : İstinaf Başvurusunun Düzeltilerek Esastan Reddi (Beraat)
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan Reddi ile Hükmün Onanması

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Alanya Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2020 tarihli iddianamesi ile, sanığın yalan tanıklık suçundan cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2022 tarihli kararı ile, sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
3. İlgili kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesinin 31.03.2023 tarihli kararı ile, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve sanığın beraatine, istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Katılan vekilinin temyiz istemi, sanığın üzerine atılı suçun sabit olmasına rağmen sanık hakkında beraat kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanığın üst sınırdan cezalandırılmasının gerektiğine ilişkindir.

III. OLAYLAR VE OLGULAR
Dava konusu olay, katılana ait 07 AAE … plakalı aracın 27.08.2020 tarihinde benzin dökülerek yakıldığı, bu olay ile ilgili olarak Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2020/15445 sayılı soruşturma kapsamında 30.10.2020 tarihinde sanığın ifadesine başvurulduğu, sanığın olay ile ilgili bilgi ve görgüsünün olmadığını beyan ettiği, dosya arasında yer alan, katılan ile sanık arasında geçen whatsapp yazışmalarında sanığın esasen olayı gördüğünü belirttiği, bildiklerini anlatması karşılığında katılandan para istediği, bahsi geçen mesajların “ben durduk yere başıma bela alamam, şayet alcaksam da bunun bir bedeli olmalı, kesenin ağzını açacaksın, ara beni, ben de saat 10’da gideyim savcıya kendi elimle ifade vereyim, yoksa da ben görmedim, duymadım, bilmiyorum derim, adam da serbest kalır bunun başka da bir yolu yok” şeklinde olduğu, sanığın bahse konu mesajı kendisinin gönderdiğini kabul ettiği, sanığın olayı görmesine ve bu konuda katılana mesaj göndermesine rağmen Cumhuriyet Başsavcılığında tanık sıfatı ile verdiği ifadede olayı görmediğini beyan etmesi şeklindeki eyleminin yalan tanıklık suçunu oluşturduğu iddiasına ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;
İlk Derece Mahkemesince sanığın eylemi sabit görülerek atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;
Bölge Adliye Mahkemesince sanığın 30.10.2020 tarihli ifade tutanağını imzalamadığı, ortada yalan tanıklık suçuna konu ifade tutanağı olmadığı gibi sanığın iddianameye konu olayı da görmediği, yalnızca kamera görüntüsündeki kişinin teşhisi amacıyla sanığın ifade vermek için geldiği dikkate alındığında sanığın üzerine atılı yalan tanıklık suçunun unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE
Sanık savunmaları, ifade tutanağı ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, Bölge Adliye Mahkemesinin kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Alanya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verilmiştir.