YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/429
KARAR NO : 2023/3471
KARAR TARİHİ : 18.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.09.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, beşinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 06.10.2022 tarihli ve 2019/14389 Esas, 2022/13611 Karar sayılı ilamı ile, eylemini hile ve tehdit ile gerçekleştiren sanık hakkında 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiği nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma kararı sonrası Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, beşinci fıkrası, 58 inci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezasının 1 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1.Sanığın temyiz isteği, suçu işlemediğine, eylem tarihinde adli sicil sabıka kaydının olmadığına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
Dava konusu olay, sanığın mağduru olay tarihinde ablasının fenalaştığını söyleyip cinsel istismar amacını gizleyen hile ile kandırarak eve çağırdığı, bir süre tehdit etmek suretiyle o evde tuttuğu, bu şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE
1. Olayın intikal şekli ve zamanına, mağdurun aşamalardaki beyanlarına,sanığın aşamalardaki birbiri ile çelişkili savunmalarına, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın mağduru ile ablasının evine çağırdığı ve bir müddet tehdit etmek suretiyle evde tuttuğu, mağdurun bir fırsatını bulup evden ayrıldığı anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve sanığın suçu işlemediğine yönelik temyiz nedeninin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nini 2014/428 Esas, 2014/652 Karar sayılı silahla tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin ilamının suç tarihinden önce 08.10.2014 tarihinde kesinleştiği ve tekerrür uygulama şartlarını haiz olduğu anlaşılmakla sanığın eylem tarihinde adli sicil sabıka kaydının olmadığına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelik temyiz talebi reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.12.2022 tarihli ve 2022/1043 Esas, 2022/888 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde karar verildi.