YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/438
KARAR NO : 2023/855
KARAR TARİHİ : 28.02.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 … maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Hatay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.01.2022 tarihli iddianamesiyle sanığın Ateşli Silahlar ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanun’un (6136 sayılı Kanun) 12 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.03.2022 tarihli kararıyla sanığın 6136 sayılı Kanun’un 12 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5237 sayılı Kanun’un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince 7 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.
3. Sanığın ikinci kez mükerrerlik koşullarının oluşmadığına dair itirazda bulunması üzerine, mahkemece bu itirazın istinaf talebi niteliğinde olduğu göz ardı edilerek ek karar ile 26.05.2022 tarihinde itirazın reddine karar vermiştir.
4. 22.06.2022 tarihinde sanığın kararı istinaf etmesi üzerine mahkemesince 01.07.2022 tarihinde süre nedenli istinaf talebinin reddine dair ek karar verilmiş; bu karar da sanık tarafından istinaf edilmiştir.
5. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 06.09.2022 tarihli kararıyla esas yönler incelenmeden süreden redde dair ek kararın onanmasına karar verilmiş; ve bu karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.
6. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 2022/5575 Esas, 2022/17957 Karar sayılı 29.11.2022 tarihli kararı ile hükmün “Hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda SEGBİS sistemi ile hazır edilen sanığın yüzüne karşı kurulan hükme karşı 22.04.2022 tarihinde sunduğu birinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin dilekçesinin hukuki itirazlarını içeren istinaf başvurusu mahiyetinde olduğu halde, Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen bu talebin reddine dair 26.05.2022 tarihli ek karar usul ve yasaya aykırı olduğu gibi daha sonra mükerriren verilen istinaf talebine ilişkin dilekçeye istinaden 01.07.2022 tarihli istinaf talebinin reddine dair kararın da hukuken geçersiz olması ve sanığın SEGBİS ile ifadesinin alınmasına muvafakat göstermesinin, gerekçeli kararın tefhim ve tebliğinin de usulsüz yapılmasına muvafakat anlamını taşımayacağı cihetle, Bölge Adliye Mahkemesince istinafın süresinde olduğu kabul edilerek istinaf incelemesinin yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, ilk derece mahkemesinin istinaf talebinin reddine dair kararına yönelik istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi,” şeklindeki gerekçeyle yasaya aykırı olduğundan bahisle bozulmasına karar verilmiştir.
7. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin bozma ilamına uyan Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 26.12.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup; bu karar da sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiinin temyiz istemi delillerin yanlış değerlendirilerek mahkumiyet kararı verildiğine, kararın yeterli gerekçeyi içermediğine, suç eşyaları üzerinde parmak izi araştırması yapılması gerektiğine ve mahkumiyete yeter delil bulunmadığına ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın 02.10.2021 tarihinde Suriye’den Türkiye’ye sekiz adet tabanca, dokuz adet şarjör ve bir adet susturucu getirmek suretiyle 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Sanık … …’un Suriye’den Türkiye’ye … silah getireceğine dair ihbar üzerine soruşturma başlamıştır.
3. 02.10.2021 tarihinde usulüne uygun şekilde alınan adli arama kararına istinaden sanığın sevk ve idaresindeki … plakalı araçta yapılan aramada suça konu silahlar ve ekleri ele geçmiştir.
4. 03.11.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre; silahlar 6136 sayılı Kanun kapsamında olup vahim nitelikte değildir.
5. 25.11.2021 tarihli uzmanlık raporuna göre; silah ve şarjörlerin sarılı olduğu poşetten alınan parmak izi mukayeseye elverişli değildir.
6. 17.12.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre; traktörde silahların ele geçtiği gizli bölme traktörün orjinal parçası olmayıp sonradan oluşturulmuştur.
8. Sanığın aşamalardaki ifadeleri çelişkilidir. Emniyette alınan ifadesinde, suça konu silahlarla ilgili bilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir. Savcılık ve kovuşturma aşamasındaki savunmalarında ise; silahların sarılı olduğu poşeti … isimli Suriyeli birisinin verdiğini ve içinde … sıkı olduğunu zannettiğini beyan etmiştir.
9. Mahkemesince suçun işleniş şekli, fiilin özellikleri, ele geçen silah sayısı dikkate alınarak alt sınırdan uzaklaşılıp cezalandırılmasına karar verilmiştir.
10. Bölge Adliye Mahkemesince temyiz isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık müdafiinin sanığın cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığına yönelik temyiz istemi; soruşturmanın sanığın Suriye’den Türkiye’ye silah getireceğine dair ihbar üzerine başlamış olması, ihbar doğrultusunda alınan adli arama kararına istinaden yapılan aramada silahların sanığın sevk ve idaresindeki traktörün sonradan oluşturulan gizli bölmede ele geçmesi, olay, ihbar, yakalama tutanakları, bilirkişi raporları ve sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları nedeniyle,
2. Parmak izi incelemesi yapılmadan eksik araştırma ile mahkumiyet kararı verildiğine yönelik temyiz istemi; 25.11.2021 tarihli bilirkişi raporuna göre, suça konu silahlar ve silahların bulunduğu poşetten mukayeseye elverişli parmak izi çıkmaması ve parmak izi dışında da mahkumiyete yeterli somut deliller bulunması nedeniyle,
3. Mahkumiyet kararının gerekçe içermediğine dair temyiz itirazı ise; söz konusu kararın Anayasanın 141 … maddesinin üçüncü fıkrasına, 5271 sayılı Kanun’un 34 üncü ve 230 uncu maddelerine uygun gerekçeyi içermesi nedeniyle, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarih ve 2022/2494 Esas, 2022/2928 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2023 tarihinde karar verildi.