YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/4461
KARAR NO : 2023/10316
KARAR TARİHİ : 20.12.2023
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SAYISI : 2023/476 E. 2023/722 K.
SUÇLAR : Eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma
HÜKÜM : Esastan ret
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun reddi, hükmen esastan reddi ile onanması
Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden, sanık müdafiinin yokluğunda verilip 06.06.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde bizzat kendisine tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 31.07.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu ön inceleme neticesinde belirlenmiştir.
Sanığın duruşmalı inceleme talebinin de süresinden sonra yapılmış olması nedeniyle 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında mağdurlar …, … , … ve …’a yönelik eziyet suçundan; 15.02.2021 tarihli iddianamesi ile adı geçen mağdurlar ile mağdur …’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.02.2021 tarihli kararı ile her iki dava dosyasının birleştirilmesine karar verilmiştir.
3. Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında;
A. Mağdur …’a yönelik eziyet suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası,
B. Mağdur …’a yönelik eziyet suçundan 7 yıl hapis cezası,
C. Mağdur …’a yönelik eziyet suçundan 5 yıl hapis cezası,
D. Mağdur …’a yönelik eziyet suçundan 6 yıl hapis cezası ile;
E. Mağdurlar …, …, … ve …’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 6 yıl 40 ay 14 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
4. Bu karara karşı sanık ve müdafii, mağdurlar vekili, katılan kurum vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 20.05.2022 tarihli kararı ile eziyet suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 53 üncü maddesi uygulaması ve vekalet ücreti yönünden; kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlerde aynı Kanun’un 43 üncü maddesinin hatalı uygulandığı gerekçesiyle hükümlerin bozulmasına ve sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Şanlıurfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında eziyet suçundan 7 yıl 6 ay, 7 yıl, 6 yıl ve 5 yıl hapis cezası ile kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
6. Anılan kararın sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 10.05.2023 tarihli kararı ile istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi ile sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Sanık müdafiinin temyiz isteği, sübuta, sanık hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmamasına ve ceza miktarına ilişkindir.
2. Katılan kurum vekilinin temyiz isteği, sanık hakkında en üst hadden ceza tayin edilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü;
1. Dava konusu olay, sanık ve mağdur …’in yaklaşık 9 yıllık resmi nikahlı evli oldukları, bu evliliklerinden mağdurlar …, …, … ve …’un dünyaya geldiği, sanığın bu süreç içerisinde mağdur …’i eziyet boyutuna varacak şekilde sürekli darp etmesi nedeniyle adı geçen mağdurun bir yaşındaki müşterek çocukları …’u da yanına alarak evden ayrıldığı, 5 ay süre ile babalarının yanında kalan yaşları küçük mağdurlar …, … ve …’ın babaları sanık tarafından sistematik şekilde kemer ve sopa ile darp edildikleri ve daha öncesinde de diğer mağdur … ile birlikte dışarı çıkmamaları için odaya kilitlendikleri, mağdurlar … ve …’un yaralanmalarının basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek boyutta olduğuna ilişkindir.
2. İlk Derece Mahkemesince sanığın mağdurlara yönelik eziyet ve birden fazla mağdura karşı birden çok kez işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu sabit görülerek mahkumiyet hükümleri kurulmuştır.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince bozma sonrası verilen hükümlerde usule ve esasa aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
IV. GEREKÇE
1. Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;
Sanık müdafiinin yokluğunda verilip 06.06.2023 günü usule uygun şekilde tebliğ edilen hükme karşı, 5271 sayılı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 31.07.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;
Sanığın komşusu olan tanık N.K’nin ihbar ve beyanları, yaşı küçük mağdurların aşamalarda psikolog ve vekil huzurunda alınan beyanları, anneleri olan mağdur …’in anlatımları, adli raporlar, sanığın kısmi ikrara dayalı savunması ve dava dosyası kapsamındaki tüm delillerin birlikte incelenmesinde; sanığın atılı suçları işlediği ve verilen ceza miktarının eylemleriyle orantılı olduğu anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince kurulan hükümler hukuka uygun bulunmuştur.
V. KARAR
I- Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;
Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
II- Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;
Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 10.05.2023 tarihli kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2023 tarihinde karar verildi.