YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/517
KARAR NO : 2023/3201
KARAR TARİHİ : 11.05.2023
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ :Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında Yargıtay bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 30.05.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Ankara 3.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 13.09.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ve bu karar İtirazın Reddi Kararı ile 22.10.2012 tarihinde kesinleşmiştir.
3. Sanık hakkında denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle ihbarda bulunulması üzerine Ankara 3.Ağır Ceza Mahkemesi’nin, 02.04.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hüküm açıklanarak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.
4. Yargıtay 8. Ceza Dairesi’nin 11.04.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün (…Hükmün açıklanmasına sebebiyet veren ihbara konu ilamda, sanık suç tarihinde uzlaşmaya tabi olmayan TCK.nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçundan mahkum olmuş ise de hükümden sonra, 02.12.2016 tarih ve Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren, 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik, 5271 sayılı CMK.nın 253. maddesi ve bu maddeye eklenen fıkraya göre, söz konusu mala zarar verme suçunun uzlaştırma kapsamına alınması üzerine ihbara konu suça ilişkin mahkemesince uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılarak sonucuna göre açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararda, kendisine mahkemece herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen sanığın, denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle CMK.nın 231/11. maddesi gereğince, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,) bozulmasına karar verilmiştir.
5. Bozma üzerine Ankara 3.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanık müdafiin ve sanığın temyiz istekleri; suçun sübutuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, delil bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR
İncelemeye konu olay; sanığın mağdureyi zorla taksiye bindirmesi, ıssız bir alana götürüp eliyle darp etmesi ve kamu tanıklarının mağdureyi sanığın elinden alarak kurtarmaları, iddiasına ilişkindir.
IV. GEREKÇE
1. Mağdurenin anlatımını doğrulayan yaralanmasına ilişkin Adli Muayene Rapor’u, kamu tanıkları E.S. ve G.A.’nın beyanları ile sanığın tevilli ikrarı karşısında sanık müdafiin ve sanığın bu yöndeki temyiz gerekçeleri yerinde görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
3. Ceza Genel Kurulu’nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilamı ve 09.02.2016 gün ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde, bozmadan önce verilip yalnızca sanık müdafii tarafından temyiz edilen 02.04.2014 tarihli karar ile hükme konu hapis cezasının ertelendiği, aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu görülmekle, son hükümde verilen hapis cezasının ertelenmesi gerektiğinin gözetilmemesi, isabetli bulunmamıştır.
V. KARAR
Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Ankara 3.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 15.11.2022 tarihli kararına yönelik sanık müdafiin ve sanığın temyiz istekleri açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği, hüküm fıkrasında sonuç cezanın belirlendiği 3. paragraftan sonra gelmek üzere “1412 sayılı Kanun’un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanığa verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ertelenmesine, 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1 yıl denetim süresi belirlenmesine, denetim süresi içinde sosyal ve ekonomik durumu gözönüne alınarak 5237 sayılı Kanun’un 51 inci maddesinin altıncı fıkrası uyarınca yükümlülük altına alınmasına yer olmadığına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 11.05.2023 tarihinde karar verildi.