YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/578
KARAR NO : 2023/2663
KARAR TARİHİ : 02.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkûmiyet , beraat

Sanık hakkında katılan …’e karşı hakaret suçundan, neticeten hükmolunan 1.500,00 TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmıştır.
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Serik Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, 12.08.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında katılan … e yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci ve

üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi ile 125 inci maddesinin birinci ve dördüncü, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, katılan …’e yönelik aynı Kanunun 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talep olunmuştur.
2. Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında katılan … e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hakaret suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, katılan …’e yönelik aynı Kanunun 125 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası kesin olarak karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
1. Katılan … in temyiz isteği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs yerine tam suçtan hüküm kurulması gerektiğine, 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesi uyarınca indirim yapılmaması gerektiğine, hakaret suçundan ise suçun unsurlarının oluştuğuna, eksik incelemeyle karar verildiğine ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine,
2. Sanığın temyiz isteği ise, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin olup bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, sanığın aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle bir süredir ayrı yaşadığı eşi olan katılanın işyerine giderek çocuğunu görmek istediğini söylediği, aralarında çıkan tartışma üzerine, katılanı kolundan tutarak zorla araca bindirmeye çalıştığı, devriye görevi ifa eden görevlilerce olaya müdahale edilmesi üzerine etkisiz hale getirildiği, olaydan bir kaç gün sonra katılanın işyerine giderek “Aşağılık insan burada.”, ertesi gün de katılan ile karşılaşması üzerine “Aşağılık insan naber.” diyerek hakaretler ettiği iddiasına ilişkindir.
2. Görevlilerce düzenlenen 29.06.2014 tarihli tutanağa göre, 29.06.2014 günü devriye görevi ifa edildiği sırada, isimleri sonradan öğrenilen … adlı şahsın, Saime Ergin adlı bayanı kolundan tutarak zorla arabaya bindirmeye çalıştığı ve darp ettiği, güvenlik görevlisi Mustafa Kaçar’ın ise araya girerek engellemeye çalıştığının görülmesi üzerine olaya müdahale edildiği belirtilmiştir.
3. Görevlilerce düzenlenen 29.06.2014 tarihli adli raporda, katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı ve hayati tehlikesinin bulunmadığı ifade edilmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Tebliğname yönünden;
Sanık hakkında temel ceza tayin edildikten sonra 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca arttırım yapıldığı sırada eylemin sadece sanık tarafından eşe karşı gerçekleştirildiğine yönelik Mahkeme kabulü ve bir kat arttırım uygulaması karşısında, eylemin cinsel amaçla gerçekleştirildiğinin belirtilmesi ve uygulama maddesi olarak aynı Kanunun 37 nci maddesinin yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
B. Temyiz sebepleri yönünden;
1. Katılan …’e yönelik hakaret suçu yönünden yapılan incelemede;
Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte
bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2. Katılan … e yönelik hakaret suçu yönünden yapılan incelemede;
Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, suçun sanık tarafından işlendiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmaması, sanık savunmasının aksinin ispatlanamaması, ceza hukukunun şüpheden sanık yararlanır ilkesi dikkate alınarak yüklenen fiilin sabit olmaması nedeniyle beraat kararı verildiğine ilişkin Mahkeme kabulü karşısında, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmış olup, yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar vermek gerekmiştir.
3. Katılan … e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede ise;
a. Sanığın, katılanı zorla arabaya bindirmeye çalıştığı sırada görevlilerce müdahale edilmesi üzerine eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşıldığından Mahkeme kabulü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın dosyaya yansıyan iyi hali, yargılama sürecindeki olumlu davranışları ve olumlu geçmişi lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek 5237 sayılı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasında hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın itirazları reddedilmiştir.
b. Olaylar olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıflarının ve yaptırımların eleştiri hususu dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
1. …’e yönelik hakaret suçu yönünden;
Sanık hakkında …’e yönelik hakaret suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
2. …e yönelik hakaret suçu yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan 2 numaralı nedenle Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
3. …e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden;
Gerekçe bölümünde açıklanan 3 numaralı nedenle Serik 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli kararında katılan ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.05.2023 tarihinde karar verildi.