YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/59
KARAR NO : 2023/2124
KARAR TARİHİ : 10.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Silivri Cumhuriyet Başsavcılığının 25.02.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.
2. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.11.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu veya hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin biirnci fıkrasının (a-b-c-d-e) bentleri uyarınca 6 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.01.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 14.04.2021 tarihli kararı ile “…Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin “01.01.2020 tarihi itibariyle… hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda …. basit yargılama usulü uygulanmaz” bölümündeki “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek “lehe kanunun uygulanması ilkesi” benimsenmiştir.
Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün “hükme bağlanmış dosyalarda” uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu…” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Yargıtay bozma kararı üzerine; Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin, 21.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında tutuklu ve hükümlünün kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesi ve 5271 sayılı Kanunun 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 4 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
5. Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2021 tarihli kararına sanığın itiraz etmesi üzerine aynı mahkemenin, 18.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin altıncı fıkrası53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları uyarınca 6 Ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz istemi bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay sanığın Silivri Açık cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu sırada 05.02.2015 günü saat 14.30’da ayrılmış olduğu özel izinden 12.02.2015 günü saat 14.30’da kuruma dönmesi gerekirken dönmediği gibi 14.02.2015 günü saat 14.30′ da yine kuruma dönmeyerek firar suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Sanığın gönderildiği özel izinden dönmediğine dair kurum görevlilerince 14.02.2015 tarihli tutanak tutulmuştur.
3. Sanık savunmasında oğluyla tartışmaları sebebiyle kuruma geri dönmediğini, Celaliye’de yolda yürürken kaldırım kenarına oturduğunu, iki el silah sesi duyduğunu iki şahsın kendisine orada neden oturduğunu sorduklarını ve polisi aradıklarını polisin gelip kimlik sorunca firari olduğunu anladıklarını ve cezaevine geri götürdüklerini beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE
1. Sanığın Silivri Açık Cezaevinde hükümlüyken gönderildiği özel izinden dönmeyerek firar ettiği tüm dava dosyası kapsamında elde edilen delillerden ve sanığın ikrar yollu savunmalarından anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık görülmemiştir.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Silivri 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.03.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.04.2023 tarihinde karar verildi.