YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/602
KARAR NO : 2023/2396
KARAR TARİHİ : 24.04.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığının 03.07.2015 tarihli ve 2015/21711 Soruşturma, 2015/6565 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 292 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava açılmıştır.
2. Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/543 Esas, 2015/876 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2015 tarihli ve 2015/543 Esas, 2015/876 Karar sayılı
kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 31.03.2021 tarihli ve 2019/18365 Esas, 2021/6126 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4. Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/595 Esas, 2021/1060 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
5. Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2021 tarihli ve 2021/595 Esas, 2021/1060 Karar sayılı kararına karşı sanığın itirazı üzerine Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun’un 292 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ
Sanığın temyiz isteği;
Lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR
1. Dava konusu olay, Eskişehir Açık Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak kalmakta olan sanığın özel izne ayrıldıktan sonra kuruma teslim olması gereken zamanda teslim olmadığına ilişkindir.
2. Eskişehir Açık Ceza İnfaz Kurumunca düzenlenen 30.06.2015 tarihli tutanak ile sanığın 24.06.2015 tarihinde saat 16.00’da 6 günlük özel izne ayrıldığı, 30.06.2015 tarihinde saat 16.00’da kuruma dönmesi gerekirken teslim olmadığı belirlenmiştir.
3. Eskişehir Açık Ceza İnfaz Kurumunca düzenlenen 02.07.2015 tarihli tutanak ile sanığın teslim olması gereken 30.06.2015 günü saat 16.00’dan itibaren 48 saatlik sürenin de geçtiği halde kuruma teslim olmadığı belirlenmiştir.
4. Sanık hakkında Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/543 Esas sayılı dosyası üzerinden 13.07.2015 tarihli yakalama emrinin düzenlendiği ve 03.12.2015 tarihinde Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan savunmasının alındığı belirlenmiştir.
5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilerek gereklerinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE
A. Lehe Hükümlerin Uygulanmamasına Yönelik
Adli sicil kaydına göre daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olan sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.
B. Diğer Yönlerden
1. Sanığın ek temyiz dilekçesinde psikolojik rahatsızlığının bulunduğunu belirterek, Eskişehir Şehir Hastanesine ait anksiyete bozukluğu, depresif nöbet, uyum bozuklukları tanılarını içeren rapor listesini sunduğunun anlaşılması karşısında; belirtilen hususların Adli Tıp uygulamaları da nazara
alındığında cezai ehliyeti ortadan kaldıran rahatsızlık niteliğinde olmadığı ve sanığın halen cezaevinde hükümlü olarak kaldığı belirlenmekle, sanığın bu hususa ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebebi reddedilmiştir.
2. Ceza infaz kurumunca düzenlenen tutanaklar ve dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, hükümlü olarak kalmakta olduğu cezaevinden özel izne ayrılan sanığın izin süresi bittiği ve iki günlük ek süre de geçtiği halde kuruma dönmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli ve 2023/3 Esas, 2023/58 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.04.2023 tarihinde karar verildi.