YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2023/695
KARAR NO : 2023/3263
KARAR TARİHİ : 15.05.2023

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz
HÜKÜMLER : Beraat

Bozma öncesi verilen gerekçeli karar 10.07.2018 tarihinde suçtan zarar gören Maliye Hazinesine tebliğ edildiği halde suçtan zarar gören Hazine vekilinin katılma talepleri olmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisi bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Hizan Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır.

2.Hizan Asliye Ceza Mahkemesinin 16.12.2014 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraat kararı verilmiştir.
3.Mahkemenin 16.12.2014 tarihli kararının katılanlar … ve … vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 16.10.2018 tarihli kararı ile, ”… Dava konusu yerin mahiyeti kesin biçimde saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması” nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.
4.Bozma sonrası, Hizan Asliye Ceza Mahkemesinin 15.11.2022 tarihli kararı ile sanıklar hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan beraat kararları verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ
Temyiz kapsamına göre,
Sanıklar müdafinin temyiz istekleri, her bir sanık için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkindir.

IV.GEREKÇE
A.Suçtan Zarar Gören Hazine Vekilinin Temyiz İsteğine Yönelik
Bozma öncesi verilen gerekçeli karar 10.07.2018 tarihinde suçtan zarar gören Maliye Hazinesine tebliğ edildiği halde suçtan zarar göre Hazine vekilinin katılma talepleri olmadığı ve katılan sıfatını almaması nedeniyle hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.
B.Sanıklar Müdafinin Vekalet Ücreti İle Sınırlı Temyiz İsteğine Yönelik
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2021 tarih 2021/11 Esas – 2021/128 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; yargılandıkları aynı dava dosyasında işledikleri aynı suçtan yargılanan birden fazla sanığın tek müdafi ile temsil edilmesi ve yargılama sonucunda sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi sebebiyle, müdafii tarafından sanıklara sunulan avukatlık hizmetinin sanık sayısında bölünmesi mümkün olmadığından, kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanıklar yararına, hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesinin 14 üncü maddesi ve 5 inci fıkrası uyarınca tek maktu vekalet ücretine hükmolunmasında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

V.KARAR
A.Suçtan Zarar Gören Hazine Vekilinin Temyiz İsteğine Yönelik
Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Hizan Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 kararına yönelik suçtan zarar gören Hazine vekilinin temyiz isteklerinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B.Sanıklar Müdafinin Vekalet Ücreti İle Sınırlı Temyiz İsteğine Yönelik
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Hizan Asliye Ceza Mahkemesi’nin 15.11.2022 tarihli kararında sanıklar müdafii vekalet ücretine hasren yaptığı temyiz sebebi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebebinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.05.2023 tarihinde karar verildi.