Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2012/335 E. 2012/5456 K. 07.06.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/335
KARAR NO : 2012/5456
KARAR TARİHİ : 07.06.2012

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Alacak

… ile … aralarındaki alacak davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Ankara 4. Aile Mahkemesinden verilen 16.03.2011 gün ve 175/327 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ile davalı vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı … Durmuş vekili, tarafların 2003 yılında evlendiklerini, boşanma davasının devam ettiğini, evlilik birliği içinde edinilen 7877 ada 15 parselde kayıtlı 14 nolu bağımsız bölümün alımı sırasında davacının evin peşinatının yarısı olan 32.500,00 TL ile ev için çekilen kredinin boşanma davası açılana kadar ödenen taksitlerden 2400.00 TL’nın da davacı tarafından ödendiğini, yapılan bu ödemeler nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 34.900,00 TL katkı payının ödeme ya da boşanma dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, ayrıca belirlenecek değer üzerinden değer artış payı ve katılma alacağı talep etmiş, 02.03.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile değer artış payı alacağının 15.000,00 TL olduğunu açıklayarak faizi ile birlikte istemiştir.
Davalı … vekili, dava konusu taşınmazın evlilik birliği içinde alınmakla birlikte tamamının davalının emekli ikramiyesi ve birikimleri ile alındığını, davacının iddialarının doğru olmadığını açıklayarak davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne, 15.000,00 TL değer artış payı alacağının boşanma davasının açıldığı 09.05.2007 tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 26.09.2003 tarihinde evlenmiş, 09.05.2007 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün 20.04.2010 tarihinde kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Eşler arasında başka mal rejimi seçilmediğinden mal rejiminin sona erdiği boşanma davasının açıldığı tarihe kadar (4721 sayılı TMK.nun 225/2. m) yasal mal rejimi olan edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4721 sayılı TMK.nun 202.m). Eşler arasındaki mal rejimi TMK.nun 225/2. maddesi uyarınca boşanma davasının açıldığı tarih itibariyle sona ermiştir.
Dava konusu 7877 ada 15 parselde kayıtlı 14 numaralı mesken 05.03.2007 tarihinde davalı adına satın alınarak tapuya tescil edilmiş olup halen davalı adına kayıtlıdır. Dava konusu meskenin evlilik içinde satın alındığı tarih ve isteğin ileri sürülüş biçimine göre dava, değer artış payı ve katılma alacağına ilişkindir.
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, hakkaniyet ve fedakarlığın denkleştirilmesi ilkeleri gözönünde tutulduğunda davacı vekilinin tüm temyiz itirazların, davalı vekilinin aşağıda belirtilen neden dışında kalan ve yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün esasının ONANMASINA,
Taraflar arasındaki uyuşmazlık edinilmiş mallara katılma rejimi kurallarına dayalı mal rejiminin tasfiyesi isteğine ilişkin bulunduğuna ve Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamaları uyarınca tasfiye tarihi olarak hüküm tarihi kabul edildiğine, dolayısı ile alacak hükümle muaccel hale geldiğine göre; hüküm altına alınan alacağa ilişkin faizin karar tarihinden başlatılması gerektiğine amir bulunan TMK. m. 239 f III hükmüne aykırı biçimde faizin boşanma dava tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.
Davalı vekilinin bu yöne ilişen temyiz itirazlarının açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan yerel mahkeme hükmünün faize ilişkin bulunan bölümünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 388/4 ( HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 872,60 TL’nin temyiz eden davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına 07.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.