Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2013/13105 E. 2014/493 K. 16.01.2014 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2013/13105
KARAR NO : 2014/493
KARAR TARİHİ : 16.01.2014

MAHKEMESİ : Van İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 13/03/2013
NUMARASI : 2012/206-2013/103

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire’ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Van İş Mahkemesi’nin 2006/347 Esas, 2012/183 Karar sayılı ilamı ile kıdem tazminatı alacağının en yüksek banka mevduat faizi ile tahsiline hükmedilmiştir.
Borçlu vekili İcra Mahkemesi’ne başvurusunda, kıdem tazminatı faizinin fazla olduğunu ileri sürerek fazla faize ilişkin takibin durdurulmasını talep etmiş, Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi ile takip tarihi itibari ile kıdem tazminatı faizi Merkez Bankası’na bildirilen faiz oranları üzerinden hesaplama yapılarak 7.519,58 TL olarak tespit edilmiştir.
Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda karar verilmiş, hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.
HGK’nun 20.09.2006 tarih, 12-594/534 sayılı kararında da vurgulandığı üzere Mahkemece yapılacak is; kıdem tazminatı, fazla mesai ücret alacağı yönünden, tarafların bildirdikleri bankalardan hakkın doğum tarihinden itibaren birer yıllık devreler halinde bankalarca mevduata fiilen uygulanan en yüksek faiz oranının sorulması ve hakkın doğum tarihinden itibaren takip tarihine kadar istenebilecek faiz miktarının bilirkişiye hesaplattırılması şeklinde olmalıdır.
Somut olayda Mahkemece yukarıda bildirilen ilkeler ışığında, taraflara banka ismi bildirmeleri için süre verilmesi, her iki tarafın da bildirdiği tüm bankalardan faiz oranları getirtilerek gerektiğinde yeniden bilirkişi raporu alınmak suretiyle sonuca gidilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.
SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK’nun 366 ve 6100 sayılı HMK’nun Geçici 3 maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 428. maddeleri uyannca BOZULMASINA, taraflarca HUMK’nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK’nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.