Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2014/5048 E. 2015/11236 K. 13.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2014/5048
KARAR NO : 2015/11236
KARAR TARİHİ : 13.05.2015

MAHKEMESİ : 4. Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Mal rejiminden kaynaklanan alacak

…. (…) ile ….. aralarındaki mal rejiminden kaynaklanan alacak davasının reddine dair Antalya 4. Aile Mahkemesi’nden verilen 22.11.2013 gün ve 657/1009 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş ise de karşı tarafa tebliğ edilen temyiz dilekçesinde duruşmalı temyiz istenmeyip, dosya Yargıtay’a intikal ettikten sonra ek temyiz dilekçesiyle duruşma istenmiş olup takdiren duruşma isteğinin reddine karar verilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Özlem vekili, dava konusu … ada .. parselde bulunan 1, 5 ve 6 nolu bağımsız bölümler nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile alacak isteğinde bulunmuştur.
Davalı Turgay vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece; dava konusu taşınmazların mal rejiminin tasfiyesine konu edilebilecek evlilik içinde edinilmiş mal olmayıp kişisel mal niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Taraflar 07.07.2007 tarihinde evlenmişler, 22.02.2008 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin kararın 29.03.2012 tarihinde kesinleşmesi ile boşanmışlardır. Eşler arasındaki mal rejimi TMK’nun 225/son maddesi gereğince boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir. Bu durum karşısında, eşler, başka bir mal rejimini seçtiklerini ileri sürmediklerinden, evlilik tarihinden boşanma davasının açıldığı tarihe kadar 4722 sayılı Kanun’un 10. maddesi gereğince, TMK’nun 202. maddesine göre edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir.
Davalı eş ile iş sahibi olan arsa sahibi … arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi 25.10.2005 tarihinde yapılmış, anlaşma uyarınca davalı eş 19.06.2007 tarihli iş bitirme tutanağından da anlaşıldığı gibi taahhüdünü bu tarihte yerine getirmiştir. Yine 05.07.2007 tarihinde de iskan izni alınmıştır. Tüm bu açıklamalara göre davalı eşin tasfiyeye konu 1, 5 ve 6 nolu bağımsız bölümleri mal rejiminin başlangıç tarihi olan evlenme tarihinden önce hak ettiği anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazlar evlilik birliğinden önce edinildiğinden davalının kişisel malıdır. Evlilik tarihinden sonra da, davacının kişisel ya da edinilmiş malı ile katkıda bulunduğu da ileri sürülüp kanıtlanamamıştır. Davacı eşin hakkı olmadığından mahkemece davanın reddine karar verilmiş olmasında herhangi bir isabetsizlik bulunmamaktadır.
Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle reddine, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK’nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK’nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,50 TL’nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.