YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/7162
KARAR NO : 2019/2264
KARAR TARİHİ : 05.03.2019
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İstihkak
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı üçüncü kişi vekili, vekil edeni tarafından hacze konu vinçlerin satın alınan taşınmaz içerisinde sabit şekilde monte edilmiş vaziyette taşınmaz ile birlikte teslim alındığını, satın alma tarihinden itibaren mahcuzların taşınmaz ile birlikte demirbaş olarak kiraya verildiğini belirterek davanın kabulünü talep etmiştir.
Davalı alacaklı vekili, ödeme emrinin haciz yapılan adreste tebliğ edildiğini, haciz sırasında borçlu şirketin hazır bulunduğunu, mülkiyet karinesinin alacaklı yararına olduğunu, kira sözleşmesinde ve mahcuzlarda seri numarası bulunmadığını, kira sözleşmesinin ispata yeterli olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, sunulan kira sözleşmelerinde vinçlerin kiracıya teslim edildiğinin yazılı olduğu, vergi dairesi bildirimleri ve yoklama belgelerinde kira sözleşmesi ile demirbaşların kiracı borçluya teslim edildiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.
Mahkemece yazılı gerekçe ile davanın kabülüne karar verilmiş ise de yapılan inceleme ve araştırma karar vermeye yeterli değildir. Davacı üçüncü kişi, hacze konu vinçlerin satın alınan taşınmaza sabit şekilde monteli olduğunu ve kira sözleşmesi ile borçluya taşınmaz ile birlikte kiraya verildiğini ileri sürmüştür. Haczedilen menkuller ile kira sözleşmesinde borçluya teslim edilen demirbaşların aynı olup olmadığı tespit edilememektedir. Bu durumda Mahkemece uzman bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak kira sözleşmesinde demirbaş olarak teslim edilen vinçler ile mahcuz malların aynı olup olmadığı, taraflarca sunulan diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK’nin 366. ve HUMK’un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK’nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, istek halinde peşin harcın temyiz edene iadesine, 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.