YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/613
KARAR NO : 2017/1617
KARAR TARİHİ : 13.02.2017

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması ve Tahliye

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, davalının itirazının 7.100,00 TL asıl alacak yönünden kaldırılmasına, davalının dava konusu taşınmazdan tahliyesine karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalının alacağa yönelik temyiz itirazlarına gelince;
Davacı alacaklı 10.08.2013 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 10.04.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile 2015 yılı bakiye kira bedeli 1.840,00 TL ile aylık 2.410,00 TL’den 2015 yılı Şubat, Mart, Nisan ayları kira bedeli toplamı 9.100,00 TL’nin faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçluya 20.05.2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu 25.05.2015 tarihli itiraz dilekçesinde, takibe konu borcun yargılamayı gerektirdiğini, alacaklının hesabına ödemeler yaptığını, bu ödemelerin dosyaya yansımadığını ileri sürerek borca itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı İcra Mahkemesi’ne başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Davalı cevap dilekçesinde; kira bedellerini ödediğini bildirmiş ve dosyaya ödemeye dair dekontlarını eklemiştir. Mahkemece, davalı tarafından takibe konu 2015 yılı Mart ayına ilişkin 2.000 TL kira bedelinin ödendiğinin anlaşıldığı, davalı borçlunun bu ödeme dışında takibe konu diğer ayların kira bedellerini ödediğini İİK’nun 269/c maddesinde sayılan belgelerle ispat edemediği, davalı-borçlunun temerrüde düştüğünün anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının itirazın 7.100,00 TL asıl alacak yönünden kaldırılmasına, davalının takibe konu taşınmazdan tahliyesine karar verilmiştir.
Davalı cevap dilekçesi ile birlikte takibe konu kira bedellerini ödediğini belirterek ödeme belgelerini dosyaya ibraz etmiştir. Davalı tarafından ibraz edilen banka dekontlarından, davalı tarafından davadan önce 11.02.2015 tarihinde 2.420,00 TL ve
-//-

20.05.2015 tarihinde 3.000,00 TL’lik ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece dava tarihinden önce yapılan 11.02.2015 ve 20.05.2015 tarihli ödemeler ile dava sırasında yapılan diğer ödemeler dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tahliye ve sair alacağa yönelik temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin alacağa ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın alacağa hasren BOZULMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde iadesine 13.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.