YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/7979
KARAR NO : 2018/807
KARAR TARİHİ : 18.01.2018
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Vesayet
Vesayet makamınca atanan vasinin şahsına yönelik itirazı değerlendiren denetim makamınca itirazın reddine karar verilmiş olup hükmün hükümlü tarafından temyiz edilmesi üzerine, Mahkemece ek karar ile süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu defa ek karar hükümlü tarafından temyiz edilmiştir. Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Vesayet makamınca hükümlü …’nin kısıtlanmasına ve kendisine …’un vasi olarak atanmasına ilişkin olarak verilen karara karşı, hükümlünün vasinin şahsına ilişkin itirazını inceleyen denetim makamı … Asliye Hukuk Mahkemesi 15.04.2015 gün ve 2014/5-2015/5 Değişik İş sayılı kararı ile itirazın reddine ait verdiği kararı hükümlünün temyizi üzerine 12.02.2016 tarihli temyiz isteminin süreden reddine dair verilen ek karar hükümlü … tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 408. maddesi kapsamında hükümlülük sebebiyle vesayet altına alınma istemine ilişkindir.
Hükümlü …, vasi olarak atanan …’un şahsına itiraz etmiş, iş bu itiraz, denetim makamınca değerlendirilerek reddedilmiştir.
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 422. maddesinde vasinin şahsına-sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini (özürleri) inceleme görevinin, öncelikle vesayet makamı olan sulh hukuk mahkemesine, onun kabul etmemesi halinde denetim makamına ait bulunduğu; 488. maddesinde ise, vesayet makamının kararlarına ilişkin itiraz üzerine verilen denetim makamı kararlarının kesin olduğu hükme bağlandığından; davacı-vasi adayı tafından temyiz dilekçesi verilmiş ise de, bu dilekçe Türk Medeni Kanunu’nun 422. maddesi gereğince vasinin şahsına itiraz niteliğinde olup, denetim makamı olan asliye hukuk mahkemesince incelenerek karar verildiğinden ve denetim makamının kararı da kesin olduğundan temyiz isteminin bu nedenle reddi yerine süreden reddine karar verilmesi doğru değil ise de; bu husus yeniden yargılama yapmayı gerektirmediğinden bozma nedeni yapılmamış, gerekçe bölümünün son paragrafının HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz itirazlarının kabulü ile 12.02.2016 tarihli ek kararın gerekçe kısmının son paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 488. maddesi gereği vesayet makamı kararlarına karşı yapılan itirazlar sonucu denetim makamınca verilen kararlar kesin olduğundan hükümlünün itirazının reddine karar vermek gerekmiştir.” ibaresinin yazılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HMK’nın 304. maddesi (1086 sayılı HUMK’un 438/7. fıkrası) gereğince DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, taraflarca HUMK’nun 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.