YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/9086
KARAR NO : 2017/13828
KARAR TARİHİ : 26.10.2017
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Şikayet
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz’in 20.12.2016 gün ve 2016/8967 Esas, 2016/17259 Karar sayılı ilamı ile temyiz dilekçesinin reddine karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
KARAR
Borçlu vekili 6552 sayılı Kanunun 121.maddesi ile değişen 5393 sayılı Belediye Kanunun ” Belediyenin Yetki ve İtirazları” başlıklı 15.maddesinin kısmen ve 123.maddesi ile Belediyeler Kanunu’na eklenen geçici 8.maddesinin tamamen iptal edilmesi üzerine bu kanuna göre icra dosyasına yapmış oldukları mal beyanlarının tümünün geçersiz hale geldiğini, dosya borcunun 110.038,75 TL olduğunu, ancak borçlunun birden fazla gayrimenkulünün haczedildiğini, mezkur hacizler neticesinde haczedilen gayrimenkullerin kıymet takdirinin yapılmadığını, bundan başka asıl alacağı, fer’ileri ve takip giderlerini aşan ölçüde haciz uygulanmasının İİK 85/1. maddesine aykırı olduğunu, haciz konulan 297 ada 31 nolu parselin fiilen belediye hizmet binası olduğunu, 5393 sayılı Kanun’un 15/son maddesi gereğince haczedilemeyeceğini açıklayarak haczin kaldırılmasını talep etmiştir.
Mahkemece fiilen belediye hizmet binası olarak kullanılan taşınmazın haczedilemeyeceği gerekçesiyle şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar •verilmiştir. Hükmün alacaklı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce Yargıtay’ca incelenmesi istenen icra mahkemesi kararının kesin nitelikte bulunduğundan temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Alacaklı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Borçlunun şikayet nedenleri arasında haciz konulan 297 ada 31 nolu parselin fiilen belediye hizmet binası olduğundan 5393 sayılı Kanun’un 15/son maddesi gereğince haczedilemeyeceği şikayeti de bulunmakta olup Mahkemece bu şikayet sebebi değerlendirilerek şikayetin kabulüne karar verilmiştir. Anılan Yasaya dayalı haczedilmezlik şikayeti hakkında verilen kararların temyizi kabil olduğundan Dairemizin 20.12.2016 tarih ve 2016/8967 Esas, 2016/17259 Karar sayılı temyiz dilekçesinin reddine dair kararının kaldırılmasına karar verilerek, alacaklı vekilinin temyiz isteminin incelemesine geçildi;
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK’nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK’nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.