YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/10450
KARAR NO : 2021/804
KARAR TARİHİ : 03.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin … caddesi üzerinde yer alan 105 parsel sayılı taşınmazın paydaşı olduğunu, davalı kurumun cadde üzerinde yol genişletme ve kaldırım çalışmaları yaparken, taşınmazın bir bölümüne yol ve kaldırım yapmak suretiyle fiilen el koyduğunu belirterek, Temmuz 2006 ve Temmuz 2011 dönemi için 5 yıllık 10.020 TL ecrimisilin tahsilini talep etmiş, 26.10.2015 tarihli dilekçesi ile talebini 34.859,58 TL’ye yükseltmiştir.
Davalı vekili, işgal edildiği iddia edilen alanın taşınmazın herhangi bir gelir getirmediğini, ecrimisil talep edilmesi için taşınmazın gelir getirmesinin gerektiğini, ecrimisil talebinin dayanağının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.
Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıda belirtilen hususlar dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davalı vekilinin faize yönelik temyiz itirazlarına gelince; mahkemece hükmedilen ecrimisil davacının tapu kaydında maliki olduğu 6/48 pay üzerinden hesaplanmış olmasına karşın, hükmedilen ecrimisil için işletilecek faiz belirtilirken taşınmazın tamamına yönelik yapılan hesaplamanın esas alınmış olması doğru olmamıştır. Ne var ki, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan sebeple davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile; hüküm fıkrasının 1. bendinde “kabul edilen 34.859,58 TL’nin,” bölümünden sonraki kısmın kaldırılarak, yerine,

“6.000 TL’sine 15.07.2007 tarihinden itibaren,
6.540 TL’sine 15.07.2008 tarihinden itibaren,
7.177,50 TL’sine 15.07.2009 tarihinden itibaren,
7.567,50 TL’sine 15.07.2010 tarihinden itibaren,
7.574,58 TL’sine 28.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,
davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” yazılmasına, hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının 1. bentte gösterilen nedenlerle reddine, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,
peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.