YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/15846
KARAR NO : 2019/7897
KARAR TARİHİ : 23.09.2019
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil, Eski Hale Getirme, Tazminat
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen tazminat isteminin reddine, ecrimisil isteminin kısmen kabulüne, elatmanın önlenmesi isteminin kabulüne dair kararın davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 10/09/2018 tarihli ve 2018/2614 Esas, 2018/15339 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Davacı vekili; vekil edeninin dava konusu taşınmazda 212/18590 hisse ile malik olduğunu, davalı şirketin yaklaşık 15 yıldır izinsiz olarak araziden; taş, kum ve çeşitli malzemeler çıkartarak haksız kazanç elde ettiğini, ihtarnameye rağmen işgale son vermediğini belirterek mahkemece el atmanın önlenmesi, ecrimisil, tazminat ve eski hale giderme istemlerinin hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; vekil edeni şirketin dava konusu taşınmazda maden ruhsatı kapsamında faaliyet gösterdiğinden bahisle davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece; el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteminin kısmen kabulüne; tazminat isteminin reddine ve eski hale getirme bedeli yönünden istemin kısmen kabulü ile 16.960 TL eski hale getirme bedelinin hüküm altına alınmasına karar verilmiştir. Hüküm, davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiş; Dairemizin 2018/2614 Esas ve 2018/15339 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiş, davacı vekili tarafından süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.
Dava; el atmanın önlenmesi, ecrimisil, eski hale getirme ve tazminat istemlerine ilişkindir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile tutanaklar münderecatına ve Yargıtay ilâmında açıklanan gerektirici sebeplere göre; davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yerinde olmayan ve HUMK’un 440. maddesinde yazılı hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı vekilinin, eski hale getirme bedeline ilişkin karar düzeltme taleplerine gelince; İcra İflas Kanunu’nun 30.maddesi ile birlikte değerlendirildiğinde; eski hale getirme bedelinin infaz aşamasında gözetilecek bir husus olduğu, her ne kadar davacı vekili dava dilekçesinde eski hale getirme isteyip, 19/10/2014 tarihli ıslah dilekçesi ile bilirkişi kurulunun 20/02/2009 tarihli raporunda 102.636 TL belirlediği eski hale getirme bedeline hükmedilmesini talep etmiş ise de; davacının asıl talebinin dava dilekçesinde de belirtildiği üzere, el atılmak sureti ile niteliği değiştirilmiş taşınmazın eski hale getirilmesi olduğu göz önüne alındığında mahkemece elatmanın önlenmesi ile birlikte eski hâle getirilmesi kararı ile yetinilmesi gerekirken infaz aşamasında belli olacak eski hâle getirme bedelinin hüküm altına alınması doğru görülmemiş, hükmün bu yönü ile bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemize ait 10/09/2018 tarihli ve 2018/2614 Esas, 2018/15339 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 Sayılı HMK’nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde taraflara iadesine, 23/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.