YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/3919
KARAR NO : 2019/9458
KARAR TARİHİ : 23.10.2019
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne fazla talebin reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
K A R A R
Davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü adına … Vakıflar 1.Bölge Müdürlüğü vekili, mülkiyeti davacı idareye ait 2867 ada 45 parsel sayılı taşınmazın öteden beri davalının işgali altında olup ikametgah olarak kullanıldığını, davalıya zamanaşımı dışında kalan 01.08.2009 tarihinden 31.08.2012 tarihine kadarki dönem için idare komisyonunca 19.195 TL ecrimisil takdir edildiğini ve takdir edilen ecrimisilin ödenmesi hususunda gönderilen ihtarname tebliğ edilmesine rağmen davalının herhangi bir ödemede bulunmadığını açıklayarak, fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 19.195 TL ecrimisilin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı …, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 1.652,10 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla talebin reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.
1. Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2. Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Somut olayda; Mahkemece 1.652,10 TL ecrimisil bedeline hükmedildiğine göre, davalı vekili tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2015 yılı için temyiz sınırı olan 2.080,00 TL’yi geçmemektedir.
Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Temyiz edilen ecrimisil miktarı kesinlik sınırı içinde kaldığından 6100 sayılı HMK’nin 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 427/2, 432/4 maddeleri uyarınca davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmediğinden temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA; yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar itibariyle REDDİNE, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 16,70 TL’nin temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 23.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.