Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2018/4947 E. 2020/3861 K. 23.06.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4947
KARAR NO : 2020/3861
KARAR TARİHİ : 23.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, dava konusu taşınmazın üzerinde bulunan binanın 2. katının 1979 tarihinden bu yana davalının işgali altında olduğunu, davalıya bu hususta ihtarname gönderildiğini belirterek, davalının dava konusu daireye müdahalesinin meni ile 14.400,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, dava konusu evde babasının muvafakatı ile uzun yıllardan bu yana oturduğunu, dava konusu daire ve binanın çevresinde davacının da yararına olacak değişiklikler yaptığını, talep edilen ecrimisil bedellerinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; davalının davacıya ait 101 ada, 1 parselde bulunan binasının 2. katında bulunan 3 nolu daireye yapmış olduğu müdahalesinin men-ine, 390,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından esasa ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.
Dava, çaplı taşınmaza el atmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.
1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2.Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Somut olayda, davacı, 14.400,00 TL değer göstererek, ecrimisil talebinde bulunmuş, Mahkemece 390,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiş, kabul edilen kısım yönünden davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesine rağmen reddedilen kısım yönünden davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir. Bu durumda; Mahkemece davacının talebi kısmen kabul edilip kısmen reddedildiğine göre; kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına reddedilen bölüm üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13.maddesinde yer alan “Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, davanın görüldüğü mahkeme için Tarifenin İkinci Kısmında belirtilen maktu ücretlerin altında kalmamak kaydıyla (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir. Ancak, hükmedilen ücret kabul veya reddedilen miktarı geçemez.” hükmü gereğince, vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken usul ve yasaya aykırı şekilde bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru değildir. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onamasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, yerel Mahkeme hükmüne 6. bent eklenerek, “6-Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen kısım yönünden 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine” ifadelerinin yazılmasına 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının (1) nolu bentte yazılı nedenlerle reddine, taraflarca HUMK’un 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.