YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/3335
KARAR NO : 2019/10324
KARAR TARİHİ : 14.11.2019
DAVA TÜRÜ : Katkı Payı Alacağı
MAHKEMESİ : Didim(Yenihisar) 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Didim(Yenihisar) 1. Hukuk Mahkemesi hükmüne karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda … Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı … vekili, dava dilekçesinde belirtilen taşınmaz nedeniyle mal rejiminin tasfiyesi ile fazlaya ilişkin haklar saklı olmak üzere 60.000 TL katkı payı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı … Beştepe vekili, davanın reddini savunmuştur.
İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabul kısmen reddine 16.668 TL katkı payı alacağının dava tarihi olan 16.12.2011 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesince, incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz yoluna başvurmuştur.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;
Mahkemece 07.11.2016 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak yapılan hesaplama doğrultusunda davacının katkı oranının %13,89 olduğu kabulünden hareketle 16.668 TL katkı payı alacağına hükmedilmişse de, bu karara katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, dosya arasında bulunan … Fabrikaları A.Ş’nin cevabi yazısından davalının 20.04.1992 tarihinde emekliye ayrıldığı, kendisine 08.07.1992 tarihinde 56.594.000 eTL ve 14.12.1992 tarihinde 22.009.000 eTL olmak üzere toplam 78.603.000 eTL emekli ikramiyesi ödendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hesaplamaya esas alınan bilirkişi raporunda davalıya ödenen 78.603.000 eTL emekli ikramiyesinin tamamı davalının gelirleri arasında hesaplamaya dahil edilmiştir. Ne var ki, davacı taraf davalının emekli ikramiyesinin 25.000.000 eTL’sini arkadaşına borç ödemesi olarak gönderdiğini, bu miktarın taşınmazın edinilmesinde kullanılmadığını iddia etmiş ve buna ilişkin dekont örneğini dosyaya ibraz etmiştir. İbraz edilen İş Bankası dekont örneğinden davalının 05.08.1992 tarihinde … isimli kişiye 25.000.000 eTL gönderdiği anlaşılmaktadır. Açıklanan bu durum karşısında, davalının aldığı emekli ikramiyesinin 25.000.000 eTL’sini arkadaşına gönderdiği anlaşıldığına göre, emekli ikramiyesinden bu miktar düşülerek hesaplama yapılması gerekirken emekli ikramiyesinin tamamının hesaplamada dikkate alınması doğru olmamıştır.
SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle kabulüyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nin 373/1 maddesi uyarınca kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının HMK’nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.