YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4019
KARAR NO : 2019/9807
KARAR TARİHİ : 04.11.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne kısmen reddine dair kararın davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 14/03/2019 tarihli ve 2018/2768 Esas, 2019/2726 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, ecrimisile ilişkin olup 06.08.2012 tarihli dilekçe ile 23600 TL değer gösterilerek açılmıştır. Mahkemece 24.03.2015 tarihinde davanın kısmen kabulü ile 01.01.2012 -27.06.2012 dönemi için aylık 3.000 TL hesabı ile 17.700 TL ecrimisilin dönem sonu tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Davacı vekili ve davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 14.03.2019 tarihli ve 2018/2768 Esas ve 2019/2726 Karar sayılı ilamı ile taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile yerel nahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir. Dairemizin ilamına karşı davalı vekili tarafından karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.4.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Somut olayda, talebin karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 14.03.2019 tarihli Dairemizin kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
01.01.2019 tarihinden itibaren değeri 19.680 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Bu durumda davalı vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.