YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4283
KARAR NO : 2019/8512
KARAR TARİHİ : 03.10.2019
MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı, Ziynet Alacağı
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 15.04.2019 tarihli ve 2019/2221 Esas, 2019/4115 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:
K A R A R
Dava, ziynet alacağı ve katılma alacağı isteğine ilişkin olup; dava dilekçesinde harca esas değer 9.600,00 TL gösterilerek ve bu değer üzerinden peşin harç yatırılarak dava açılmış, harcı da yatırılan 08.04.2016 havale tarihli dilekçede 9.600,00 TL’nin 4.350,00 TL’sinin ziynet alacağı, 5.250,00 TL’sinin katılma alacağı isteğine ilişkin olduğu açıklanarak ve katılma alacağına ilişkin talep 2.950,00 TL arttırılarak 8.200,00 TL’ye, neticede toplam talep 12.550,00 TL’ye yükseltilmiştir. Mahkemece; davacının davasının kısmen kabulüne, 8.200,00 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyen yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davaya konu edilen altınlar yönünden 4.350,00 TL değerinde 45 gram altın yargılama sırasında davalı tarafından davacıya verilmiş olmakla bu konudaki talebin konusuz kalması nedeniyle hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 15.04.2019 tarihli ve 2019/2221 Esas, 2019/4115 Karar sayılı ilamı ile katılma alacağına esas dava konusu araç yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur. Davacı vekili tarafından, katılma alacağına esas dava konusu araca yönelik bu kararın düzeltilmesi istenmiştir.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu’nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir
Talebin karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 15.04.2019 tarihli Dairemizin kararının düzeltilmesi istenildiği için kesinlik sınırı Dairemizin karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 1086 sayılı HUMK’un 440/III-1 maddesi 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değiştirilmiş, ayrıca 01.04.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5236 sayılı Kanun’un 19.maddesi ile HUMK’a ilave edilen Ek madde 4’e göre de; 01.01.2019 tarihinden itibaren değeri 19.680,00 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür.
SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenle, 6100 sayılı Yasa’nın geçici 3.maddesi yollaması ile davacı vekilinin karar düzeltme istemine ilişkin 24.06.2019 tarihli dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 03.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.