Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2019/4861 E. 2019/9361 K. 22.10.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4861
KARAR NO : 2019/9361
KARAR TARİHİ : 22.10.2019

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın reddine dair kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 12.06.2019 tarihli ve 2018/4155 Esas, 2019/5840 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacılar vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R
Dava, 21.07.2014 tarihli dilekçe ile 5.000 TL ecrimisil isteğiyle açılmış, istek harçlandırılmak suretiyle 11.276 TL’ye yükseltilmiş, Mahkemece, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkin olarak davacının çekişmesiz olarak kullanabileceği yer bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekilinin temyizi üzerine Yargıtayca onanan karar hakkında davacılar vekilince karar düzeltme yoluna başvurulmuştur.
Yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelenmesi sonucunda Yargıtay Daireleri ya da Hukuk Genel Kurulu’nca verilen kararlara karşı miktar itibariyle karar düzeltme yoluna gidilmesinin mümkün olup olmadığı belirlenirken; temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan Kanun hükmü esas alınmalıdır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 27.04.2005 tarihli ve 2005/4-295-287 sayılı ilamı) Bu durumda, temyiz veya karar düzeltme incelemesinde kesinlik, dolayısı ile kanun yoluna başvurulabilirlik sınırı belirlenirken talep hangi karara yönelik ise o karar tarihinin esas alınması gerekir.
Somut olayda, talep karar düzeltme istemine ilişkin olduğu ve 12.06.2019 tarihli Yargıtay 8. Hukuk Dairesi kararının düzeltilmesi istendiği için kesinlik sınırı Daire karar tarihine göre belirlenmelidir.
Bilindiği üzere, 01.01.2019 tarihinden itibaren değeri 19.680 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararları hakkında karar düzeltme yoluna gidilemeyeceği öngörülmüştür. Bu durumda davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin reddi gerekmektedir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.