YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1360
KARAR NO : 2021/3102
KARAR TARİHİ : 05.04.2021

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
DAVA TÜRÜ : Katılma Alacağı

İLK DERECE
MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Karşıyaka 2.Aile Mahkemesinin 26.12.2017 tarihli ve 2010/334 Esas, 2017/863 Karar sayılı kararıyla davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davacı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; mal rejiminin tasfiyesinden kaynaklanan alacak isteğine ilişkindir.
Karşıyaka 2. Aile Mahkemesince davanın kısmen kabulüyle davaya konu 19 numaralı mesken için 56.850 TL alacağın davalıdan tahsiline, döviz hesabı yönünden 3.691,72 TL alacağın davalıdan tahsiline, Avivasa Emeklilikte biriken para nedeniyle 7.581,65 TL alacağın, Yapıkredi Emeklilikte biriken para nedeniyle 5.451,36 TL alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bu alacakların karar tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline, davacının ortak hesaptan kendi hesabına aktardığı bedel ve ortak haneye harcamaları sebebiyle alacak talebinin reddine karar verilmiştir. Davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile taşınmaza yönelik talebin reddine, döviz hesabı yönünden 3.691,72 TL alacağın davalıdan tahsiline, Avivasa Emeklilikte biriken para nedeniyle 7.581,65 TL alacağın, Yapıkredi Emeklilikte biriken para nedeniyle 5.451,36 TL alacağın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bu alacakların karar tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline, davacının ortak hesaptan kendi hesabına aktardığı bedel ve ortak haneye harcamaları sebebiyle alacak talebinin reddine karar verilmiş, karar, taşınmazla ilgili reddedilen kısım yönünden davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de “Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000,00 TL’lik kesinlik sınırı 2020 yılı itibarıyla 72.070,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır. Somut olayda, davacı vekili tarafından dava dilekçesinde temyize konu taşınmaz için 10.000 TL talep edildiği, yargılama sırasında taşınmaz için talebini 71.991 TL olarak artırdığı,İlk Derece Mahkemesince taşınmaz için 56.850 TL alacağa hükmedildiği, bu karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmadığı, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin taşınmaz yönünden istinaf başvurusu kabul edilerek, davacının taşınmaza yönelik alacak isteminin reddine karar verildiği, davacı vekili tarafından temyiz edilen bölüm yönünden 2020 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından davacı vekilinin temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesi uyarınca 2020 yılı itibariyle miktar ve değeri 72.070,00 TL’yi geçmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olduğundan değerden REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 05.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.