YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1427
KARAR NO : 2021/2854
KARAR TARİHİ : 29.03.2021

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
MAHKEMESİ : Antalya 3. Aile Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Antalya 3. Aile Mahkemesinin 24.05.2018 tarihli ve 2013/436 Esas, 2018/481 Karar sayılı kararıyla kabulüne karar verilmiş, Mahkeme hükmüne karşı davacı vekili ve davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde hüküm kurulmuş olup, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü:
KARAR
Dava; artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.
Antalya 3. Aile Mahkemesince davanın kabulü ile toplam 27.951,50 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmiş, davacı vekilinin ve davalı vekilinin yaptığı istinaf başvurusu üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesinde Bölge Adliye Mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, aynı maddenin 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 42. maddesiyle değişik 1/a bendinde de “Miktar veya değeri kırkbin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hükmüne yer verilmiş; anılan 40.000,00 TL’lik kesinlik sınırı 2019 yılı itibarıyla 58.800,00 TL olarak uygulanmaya başlamıştır. Somut olayda, temyize konu katılma alacağı belirsiz alacak niteliğinde olup, davacının dava dilekçesinde dava değerini 25.500 TL olarak gösterdiği, talebini 27.951,5 TL olarak artırdığı, hükmedilen alacağın 2019 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti olmayan kararlara karşı temyiz isteği yönünden Mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından davalı vekilinin temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesi uyarınca 2019 yılı itibariyle miktar ve değeri 58.800,00 TL’yi geçmeyen Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olduğundan değerden REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.