YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/10586
KARAR NO : 2022/9905
KARAR TARİHİ : 07.12.2022

MAHKEMESİ : … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi
İLK DERECE MAHKEMESİ : Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında Düzce 2. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalı Hazine vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine … Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiş olup, bu kez davalı … tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı … İdaresi vekili, dava konusu 120 ada 35 parselin orman olduğunu, özel mülkiyete konu edilemeyeceğini belirterek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu Düzce ili … ilçesi … Köyü 120 ada 35 parsel sayılı taşınmazın davalı … adına olan tapusunun iptali ile orman vasfı ile davalı … adına tapuya tesciline karar verilmiş olup; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından istinaf edilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulüne, kararın kaldırılmasına davacı … Yönetiminin, davalı …’a yönelik davasının kabulüne, Düzce ili … ilçesi … Köyü 120 ada 35 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptal edilip devlet ormanı niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, davacı … Yönetiminin davalılardan … ve Hazineye yönelik davasının HMK’nin 114/1-d ve 115/2 maddeleri uyarınca pasif taraf sıfatı yokluğu yönünden usulden reddine karar verilmiş ve bu defa bu karar davalı … tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen gerekçeli kararın davalı …’a 04.02.2019 tarihinde tebliğ edildiği ve adı geçen davalı tarafından kararın yasal iki haftalık süre geçirildikten sonra 20.02.2019 tarihinde temyiz edildiği dolayısıyla temyiz isteminin süresinde olmadığı anlaşılmış olup; temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir. Kaldı ki; davalı … İlk Derece Mahkemesi’nce verilen kararı istinaf etmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesi’nce aleyhine bir durum da yaratılmamıştır. Bu açıdan da temyiz dilekçesinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı …’ın temyiz dilekçesinin REDDİNE, 3402 sayılı Kanun’un 36/A maddesi gereğince harç alınmasına mahal olmadığına, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.