YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/13621
KARAR NO : 2023/60
KARAR TARİHİ : 10.01.2023
MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi
HÜKÜM/KARAR : Ret, Kısmen Kabul
DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz
2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İlk Derece Mahkemesi kararının davacı … ve arkadaşları vekili tarafından adli yardım talepli olarak temyiz edildiği, İlk Derece Mahkemesinin 22.05.2019 tarihli ek kararı ile; “davacının temyiz talebine ilişkin harç ve bir kısım giderleri ödediği gibi kendisini vekille temsil ettirdiği” gerekçesiyle davacı … vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği; İlk Derece Mahkemesinin 18.10.2019 tarihli ek kararı ile; “HMK’nin 337/2 inci maddesi gereğince adli yardım talebinde bulunan kişinin iddiasının özeti ile birlikte iddiasını dayandıracağı delilleri ve yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri mahkemeye sunmak zorunda olduğu, adli yardım talebinin bu hususları içermediği” gerekçesiyle davacı … vekilinin adli yardım talebinin reddine karar verildiği; yine İlk Derece Mahkemesinin 12.12.2019 tarihli ek kararı ile; “mirasçı … ve arkadaşları vekili Av. …’e dosyadaki taraf sayısı, Yargıtayda duruşma talep etmesi, dosyanın Yargıtaya gidiş geliş ücreti nazara alınarak 7.500.00 TL. ek gider avansının yatırılması için 22.05.2019 tarihli muhtıra gönderildiği, muhtıranın 08.10.2019 tarihinde tebliği halde süresi içerisinde yatırmadığı” gerekçesiyle davacı … ve arkadaşları vekilinin temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına karar verildiği belirlenmiştir.
Adli yardım talebi temyiz yoluna başvuru sırasında istendiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, davacı … ve arkadaşları vekilinin adli yardım talebini inceleme görevi Yargıtaya aittir. Öte yandan İlk Derece Mahkemesi kararının birden fazla kişi tarafından temyiz edildiği ve temyiz giderlerinin temyiz edenlerden eşit şekilde tahsili yoluna gidilmesi gerektiği halde, sadece davacı … ve arkadaşları vekili tarafından tahsiline yönelik muhtıra gönderilmesinin de yerinde olmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesinin 22.05.2019 ve 18.10.2019 tarihli adli yardım taleplerinin reddine dair ek kararlarının ve temyiz talebinden vazgeçmiş sayılmasına dair 12.12.2019 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA karar verilmiştir.
Adli yardım 6100 sayılı Kanun’un 334 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan maddelere göre gerçek kişiler ile kamuya yararlı dernek ve vakıfların yararlanabileceği adli yardımın şartları, ödeme gücünden yoksun olma ve talebin açıkça dayanaktan yoksun olmamasıdır. Adli yardım talebinde bulunan gerçek kişi veya tüzel kişinin yargılama giderlerini karşılayabilecek durumda olmadığını gösteren mali durumuna ilişkin belgeleri de mahkemeye ibraz etmesi gerekir. Adli yardım talebinde bulunanın ödeme gücünden yoksun olup olmadığı, bu belgeler incelenerek belirlenecektir.
Bu açıklamalar ışığında hükmü temyiz eden davacı … ve arkadaşları vekili tarafından, adli yardım talepli olarak temyiz isteminde bulunulmuş ise de, davacıların temyiz harç ve giderlerini karşılayabilecek durumda olmadıklarını gösteren mali ve sosyal durumlarına ilişkin belgeleri dilekçesi ekinde ibraz etmemiş olması nedeniyle, adli yardım talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.
Bu itibarla;
1. Hükmü veren Mahkeme tarafından 6100 sayılı Kanun’un 337 nci maddesi uyarınca;
a)Adli yardım talebinin reddine dair kararın, talebi reddedilen tarafa “6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 337 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tebliğinden itibaren bir hafta içinde mahkemeye dilekçe vermek suretiyle karara itiraz edebileceği” şerhini içeren davetiye ile tebliğ edilmesi,
b) Adli yardım talebinde bulunan tarafın, ret kararına karşı itiraz etmesi hâlinde dosyanın itirazı incelemekle görevli Yargıtay (9). Hukuk Dairesine gönderilmek üzere Dairemize gönderilmesi,
2. Dosya içinde, gerekçeli kararın bir kısım davalılar ve asli müdahiller … ve arkadaşlarına tebliğine ilişkin tebligat evraklarının incelenmesinde, adı geçenler davada vekille temsil edildikleri halde gerekçeli kararın vekilleri yerine asillere tebliğ edildiği anlaşılmış olup, Tebligat Kanunu’nun 11inci maddesine göre; vekil ile takip edilen işlerde tebliğin vekile yapılması zorunlu olduğundan, yapılan tebligatların usulüne uygun bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle gerekçeli kararın anılan bir kısım davalılar ve asli müdahiller vekili Av. …’ya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi; temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi gerekir.
KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.