Yargıtay Kararı 8. Hukuk Dairesi 2021/18066 E. 2023/2787 K. 08.05.2023 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/18066
KARAR NO : 2023/2787
KARAR TARİHİ : 08.05.2023

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2019/2019 E., 2021/2453 K.
KARAR : İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden kararla davanın reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vakıf üyeliğinin ve prim borcunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Munzam Vakıf vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne yeniden kararla davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA
Dava dilekçesinde; davacının 02.08.1982-02.08.2006 tarihleri arasında davalı Türkiye İş Bankası A.Ş. de güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, davalı Munzam Vakfa yaptığı başvurunun reddedildiği beyan edilerek, davalı Türkiye İş Bankası A.Ş. Mensupları Munzam Sosyal Güvenlik Ve Yardımlaşma Sandığı Vakfına üyeliğinin, prim borcunun ve iş veren prim borcundan davacının sorumlu olmadığının tespiti istenmiştir.

II. CEVAP
Davalı Munzam Vakıf vekili cevap dilekçesinde; talebin zaman aşımına uğradığını, hak düşürücü sürelerin geçtiğini, davacıya gönderilen bilgilendirme mektubunun tebliğine rağmen davacının borçlanma talebinde bulunmadığını, borçlanma hakkından yararlanmayacağına dair dilekçe sunduğunu belirterek davanın usulden ve esastan reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda zaman aşımı sebebebiyle davanın reddine dair verilen ilk karar, davacı vekilinin istinaf isteği üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 21.11.2017 tarihli ve 2015/130 Esas, 2017/388 Karar sayılı kararı ile talebin zaman aşımına uğramadığı belirtilerek işin esasının incelenmesi gereğiyle kaldırılmış, İlk Derece Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile davacının 02.08.1982-02.08.2006 tarihleri arasında davalı Türkiye İş Bankası A.Ş. mensupları Munzam Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Sandığı Vakfı Senedinin 4/c maddesi gereğince vakfın doğal üyesi olduğunun tespitine, bu tarihler arasında davacı tarafın ödemesi gereken katılım bedeli aslının 11.007,00 TL ve işlemiş faizin 24.125,31 TL olmak üzere toplam ödemesi gereken tutarın 35.132,31 TL olduğunun tespitine, davacının aidat aslı için dava tarihinden ödeme tarihine kadar yasal faizin işletilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri
Davalı Munzam Vakıf vekili cevap dilekçesindeki beyanlarını tekrarlayarak İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yönetmelik değişikliği tarihinde dava dışı Banka çalışanı olduğu, yönetmelikte belirtilen son tarihe kadar davalı Vakfa borçlanma başvurusunda bulunmadığı, prim ödemesi yapmadığı, borçlanma talebinin olmadığına dair dilekçe sunduğu, davanın kabulünün doğru olmadığı gerekçesiyle davalı Munzam Vakıf vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b.2 maddesi gereğince İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden kararla davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; yargılama aşamasındaki beyanlarını tekrar ederek, Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı ile davanın reddine dair verdiği son kararın çelişkili olduğunu, davanın kabulünün gerektiğini açıklayarak Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, vakıf üyeliğinin ve prim borcunun tespiti hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Kanun, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (6098 sayılı Kanun), Türkiye İş Bankası A.Ş. Mensupları Munzam Sosyal Güvenlik ve Yardımlaşma Sandığı Vakfı’nın Munzam Sosyal Güvenlik Hakları Yönetmeliği hükümleri.

3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 120,60 TL’nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.