YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/4611
KARAR NO : 2023/595
KARAR TARİHİ : 09.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
SAYISI : 2017/444 E., 2019/78 K.
KARAR : Davanın usulden reddine, davanın kabulüne
Taraflar arasındaki 10 yıl içinde genel mahkemede açılan orman kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 12.07.2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 Sayılı Kanun) uyarınca yapılan orman kadastrosu ve 31.8.1956 tarihli ve 6831 Sayılı Orman Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun 3302 sayılı Kanun (3302 sayılı Kanun) ile değişik 2/B uygulaması bulunmaktadır.
2. Davacı … dava dilekçesinde; yörede 2005 tarihinde ilk kez yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında … ilçesi, … Köyünde bulunan çekişmeli taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptali ile dava konusu 2528 parsel sayılı taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılmasına karar verilmesini istemiştir.
II. CEVAP
Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazın öteden beri devlet ormanı olduğunu ve yapılan orman kadastro işleminin doğru olduğunu, devlet ormanlarının anayasal teminat altında olduğunu ve özel mülkiyete konu olamayacakları için zilyetlik, zamanaşımı, imar-ihya yolu ile kazanılmalarının mümkün olmadığını, bu ormanlara ait tapuların hukuken geçerli olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin 24.03.2016 tarihli ve 2016/40 Esas, 2016/207 Karar sayılı kararı ile “hava fotoğraflarının getirtilmesi için gerekli masrafın yatırılması hususunda kesin süre verildiği ve bu süre zarfında gerekli masrafın yatırılmadı gerekçesiyle dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine” karar verilmiştir.
IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ
A. Bozma Kararı
1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı temyiz isteminde bulunmuştur.
2. Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 19.06.2017 tarihli ve 2016/7629 Esas, 2017/5523 Karar sayılı kararıyla, “usulsüz mehilin sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle” karar bozulmuştur.
B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile “Orman ve Su İşleri Bakanlığı hakkında açılan davanın 6100 sayılı Sayılı Kanun’un 114/1-d ve 115-2 maddeleri uyarınca pasif taraf sıfatı yokluğu nedeniyle usulden reddine; … aleyhine açılan davanın kabulü ile Tekirdağ ili, … ilçesi, … Mahallesi 2528 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyon Başkanlığı işleminin iptali ile orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına” karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın orman toprağı olup olmadığı bilimsel yöntemlerle araştırılmadığını, keşfe yerel bilirkişi katılmamasının hatalı olduğunu, dava konusu taşınmazın rapora ekli 1972 ve 1987 memleket haritalarında ve 2001 tarihli amenajman haritasında ormanlık alan içerisinde olduğunu dolayısıyla dava konusu parseldeki orman örtüsünün açma yoluyla ve insan eliyle yok edildiğinin açık olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı hususuna ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 Sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6831 Sayılı Kanunu’nun 1 inci maddesi.
3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,
7139 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,
1086 sayılı Kanun’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.