YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/4903
KARAR NO : 2023/2048
KARAR TARİHİ : 04.04.2023
İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
KARAR : Davanın reddine
Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz (aktarılan) davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararı davacı … mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Kadastro çalışmaları sırasında … ili, … ilçesi, .. Köyü 26.975 metrekare yüzölçümlü taşınmaz 22.05.1970 tarihli ve cilt 52, sayfa 19, no 10 sıra numaralı tapu kaydına istinaden Iğdır Belediyesi adına 15.11.1973 tarihinde tespit edilmiştir.
2. Davacı … tarafından dava dilekçesinde belirtilen; doğusu …, batısı kaçak yıldır ve aradaki kılçık kanalı, güneyi hanaka arkı, kuzeyi … tarlası olan taşınmazın 30 yıldır zilyet olduğunu belirterek adına tesciline karar verilmesi talebi ile Asliye Hukuk Mahkemesine dava açılmış, nizalı taşınmaza şehir kadastrosu girdiğinden davaya kadastro davalarına bakmakla görevli Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılmasına karar verilmiştir.
II. CEVAP
1. Davalı … temsilcisi beyanlarında; dava konusu taşınmazın 22.05.1970 tarihli ve cilt 52, sayfa 19, no 10 tapu kaydının içinde kaldığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.
2. Davalı Hazine temsilcisi beyanında; dava konusu taşınmazın Hazineye ait 551 ada 1 parsel, 552 ada 2 parsel 553 ada 3 parsel sayılı mera taşınmazının içerisinde yer aldığını açıklayarak, davanın reddini savunmuştur.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava konusu taşınmazın 1970 yılında 775 sayılı Kanuna istinaden belediye adına tapulandığı, kira kontratındaki tarih ile belediye tapusu arasındaki tarih itibariyle davacının iktisabı kazandırıcı zaman müddetinin Türk Kanunu Medenisi’nin 639 uncu maddesine göre doğmadığı, her ne kadar davacı tanıkları davacının 1960 yılına kadar taşınmaz üzerinde sulak olmayan bir kenarına ev yaptığını beyan etmişlerse de davacının bu yeri 1957 yılında Hazineden kiraladığından tanık beyanlarına itibar edilmediği, taşınmaz üzerindeki zilyetliğin Türk Kanunu Medenisi’nin 639 uncu maddesinin aradığı şartlara uygun bulunmadığı, taşınmazın bizzat davalı Hazineye ait olduğu hususunun davacı tarafından bilindiği gerekçesiyle, açılan davanın reddine karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı … mirasçıları vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı … mirasçıları vekili temyiz dilekçesinde; davacının Hazine ile dava konusu taşınmaz için kira kontratı yapılmış olmasının davacı açısından aleyhe delil olarak kabul edilemeyeceğini, Hazineye ait tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsamadığı net bir şekilde anlaşılmasına rağmen Hazineye ait tapu kaydı kapsamında kalmayan bir taşınmaz için davanın reddedilmesinin doğru olmadığını, ayrıca aynı taşınmaz için dinlenen tanık beyanları arasında çelişki bulunduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık dava konusu taşınmazda davacı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı noktasında toplanmaktadır.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 Sayılı Kanun) Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedinci fıkrası ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 3402 Sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) 14 üncü maddesi
3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı … mirasçıları vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
V. KARAR
Açıklanan nedenlerle,
Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,
80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL’nin temyiz eden davacıdan alınmasına,
1086 sayılı Kanun’un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 … içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,
04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.