YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/4926
KARAR NO : 2023/1851
KARAR TARİHİ : 28.03.2023
MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi
SAYISI : 2021/216 E., 2022/206 K.
KARAR : İstinaf talebinin esastan reddi
İLK DERECE MAHKEMESİ : KDZ…. Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki kullanım kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Kullanım kadastrosu sonucunda, … ili … ilçesi … Köyü çalışma alanında bulunan 102 ada 554 parsel sayılı 2.609,554 m2 yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde “bu parselin 6831 sayılı Kanun’un (6831 Sayılı Kanun) 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı, 1990 yılından beri Musa oğlu …’ın kullanımında bulunduğu, üzerindeki fındık ağaçlarının kendisine ait olduğu” belirtilerek, tarla vasfıyla davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.
2. Davacı … Tüzel Kişiliğini temsilen köy muhtarınca verilen dava dilekçesinde; taşınmazın 1990 yılından beri köye ait mezarlık yeri olarak belirlenen yer olduğunu, köylünün kullandığını, davalının zilyetliğinin bulunmadığını öne sürerek, davalı … adına verilen kullanıcı şerhinin iptali ile … Köyü Tüzel Kişiliği adına kullanıcı şerhi verilmesini talep etmiştir.
II. CEVAP
1. Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde, davanın reddini istemiştir.
2. Davalı … cevap dilekçesinde; taşınmazın kendisine murislerinden kaldığını, 1980 yılına kadar ekin, mısır ekerek kullanmakta iken daha sonra fındık bahçesi olarak kullandığını, köy mezarlığı olarak ayrılan yerlerin 102 ada 440 ve 441 parseller olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taşınmazın davalıya ceddinden intikal geldiği ve kendisinin kullandığı, bu haliyle tutanağın doğru tutulmuş olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece mahalli bilirkişilerin ve davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmediğini, keşif esnasında taşınmazın mahalli bilirkişilere sınırlarının tam olarak gösterilmediğini, beyanlar arasındaki çelişkilerinde bundan kaynaklandığını öne sürerek hükmün bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, çekişmeli taşınmazın evveliyatında ve 3402 sayılı Kanun’un ek-4 maddesi gereğince yapılan kullanım kadastro çalışmaları sırasında davalı …’ın fiili kullanımında olduğu, taşınmazın üzerinde köy mezarlığı olmadığı gibi tüm köylünün kullandığı bir taşınmaz olmadığı, taşınmazın davacı Köy Tüzel Kişiliğinin fiili kullanımında da olmadığı belirlenerek yazılı şekilde davanın reddi yönünde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353/(1)-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrarlayarak hükmün bozulmasını istemiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, kullanım kadastrosu sırasında davalı adına verilen kullanıcı şerhinin iptali ile taşınnmazın davacı Köy Tüzel Kişiliğinin kullanımında olduğunun tapunun beyanlar hanesine yazılması istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 Sayılı Kanun) Ek 4 üncü maddesi
3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 99,20 TL’nin temyiz edenden alınmasına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,28.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.