YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2022/841
KARAR NO : 2023/583
KARAR TARİHİ : 09.02.2023
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
HÜKÜM/KARAR : Kabul
Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
Davacı … köy Köy Tüzel Kişiliği vekili dava dilekçesinde; …, … köy mülki sınırları dahilinde … mevkiine kain doğusu 208 parsel, batısı 204, 202 ve 183 parseller, kuzeyi 205 parsel, güneyi 231 parsel ve yol ile çevrili yaklaşık 32 dekarlık yerin kadastro çalışmaları sırasında tapulama harici bırakıldığını, bu yerin köy kurulduğundan beri köy tüzel kişiliğince imar ihya edilerek tarım arazisi haline getirildiğini, ürün almak ve kiraya vermek suretiyle kullanıldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği için aranan 20 yıllık sürenin çok üstünde kullanımın olduğunu, mera ve orman ile ilgisinin olmadığını bu nedenle taşınmazın davacı köy tüzel kişiliği adına tescilini talep etmiştir.
II. CEVAP
Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından daha önce aynı yere ilişkin 2003/110 Esas sayılı dosya ile dava açıldığını, davanın kabulüne karar verildiğini Yargıtayca davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile bozulduğunu, bozma üzerine dosyanın 2009/1074 Esas ile devam ettiğini ancak dava takip edilmediğinden açılmamış sayılmasına karar verilerek kesinleştiğini, davalı parsel için davacı tarafça ecrimisil ödendiğini, zilyetlik koşullarının, taşınmazın orman veya mera olup olmadığının araştırılması gerektiğini, davanın ispatlanamaması halinde reddine karar verilmesini istemiştir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava tarihi itibariyle 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu (4721 Sayılı Kanun) 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu 13 ve 14 üncü maddeleri yönünden kazanma şartlarının oluştuğu anlaşıldığından davacı tarafından açılan davanın kabulüne, Bursa İli … İlçesi … Köyü … mevkiinde kain 16.10.2014 tarihli Fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile işaretli 1.837,03 m2 yüz ölçümlü taşınmaz ile (B) harfi ile işaretli 24.528,21 m2 yüz ölçümlü taşınmazın davacı … Belediye Başkanlığı adına tapuya kayıt ve tesciline, 16.10.2014 tarihli fen bilirkişi raporu ve 05.11.2014 tarihli bilirkişi raporlarının kararın eki sayılmasına karar verilmiştir.
IV. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davalı Hazine vekili; eksik araştırma inceleme yapıldığını, usulüne uygun orman araştırması yapılarak bilirkişi raporu alınması gerektiğini, resen dikkate alınacak nedenlerle kararın bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, tapusuz taşınmazın 4721 Sayılı Kanun’un 713/1 maddesi uyarınca tescili istemine ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 Sayılı Kanun 713/1 inci maddesi, 3402 sayılı Kanun 13, 14 ve 17 inci maddeleri
3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi kararında belirtilen gerekçelere, 6100 sayılı Kanun’un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davalı Hazine vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
V. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,
492 sayılı Harçlar Kanunu’nun değişik 13 üncü maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,09.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.