YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2023/128
KARAR NO : 2023/2360
KARAR TARİHİ : 13.04.2023
MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
KARAR :İstinaf talebinin esastan reddine
İLK DERECE MAHKEMESİ : Sivas Kadastro Mahkemesi
Taraflar arasındaki uygulama kadastrosuna itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
I. DAVA
1. Kadastro sırasında; … ili … ilçesi … Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davalılar … ve arkadaşları adına kayıtlı bulunan eski 56 parsel sayılı 5.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 122 ada 7 parsel numarasıyla ve 8.921,74 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.
2.İtirazı kadastro komisyonu tarafından red edilen davacı … vekili dava dilekçesinde; uygulama kadastrosunun hatalı yapıldığını ve davalılara ait taşınmazların yüzölçümlerinin arttığını, artan miktarın taşınmaza komşu tescil harici alandan kaynaklandığını, uygulama kadastrosu sırasında yapılan hataların giderilmesini açıklayarak dava açmıştır.
II. CEVAP
Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.
III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen kısmın beyanlar, yapılan keşif, tesis tarihine ait hava fotoğrafları, planimetrik tesis kadastro paftası ve alınan fen, ziraat raporlarına göre; tesis tarihinde tarla olarak 122 ada 7 parselin geri kalan kısmıyla bir bütün kullanıldığı, tesis kadastrosuna ait kadastro paftasında da 122 ada 7 parsel sınırları içerisinde sınırlandırıldığı, tesis tarihinden çok sonraki bir dönemde kullanımın terk edildiği sonuç olarak (A) harfi ile gösterilen alanın 122 ada 7 parsele ait olduğunu, usul ve kanuna uygun, hüküm vermeye yeterli bilirkişi raporları doğrultusunda, sınırların doğru şekilde geçerli sınır tipinde alındığı, yüzölçüm farkının kıvrımların tam ölçülmemesi, planimetre alan hesabındaki hata payı ve zamanın teknolojik ölçüm metodu farklılıklarından meydana geldiği, uygulama kadastrosunun yönetmelik hükümlerine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli taşınmazın uygulama komisyon tutanağı gibi tesciline karar verilmiştir.
IV. İSTİNAF
A. İstinaf Yoluna Başvuranlar
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
B. İstinaf Sebepleri
Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dava konusu taşınmazda kadastro çalışmaları sırasında Hazine taşınmazı aleyhine meydana gelen artış nedeniyle yenileme kadastrosuna itiraz davası açıldığını, ziraat bilirkişileri tarafından dava konusu taşınmazların toprak yapısı ve bitki deseni konusunda tam olarak analiz yapılmadığını, yerel mahkemeye ek rapor alınması konusunda talepte bulunduklarını ancak bu durumun değerlendirilmediğini, taşınmazların özel mülkiyete konu olup olamayacağı hususunun raporlanmadığını, 122 ada 7 parsel sayılı taşınmaz içerisinde bulunan ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen alanla ilgili olarak tarım arazisi değerlendirmesinin eylemli duruma aykırılık teşkil ettiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporlarının eksik ve denetimden uzak olduğunu, ek rapor alınması gerektiğini, bilirkişi heyeti tarafından sınırlar konusunda yapılan değerlendirmede yeterli inceleme ve analiz yapılmadığını, yönetmelik kapsamında sabit ve geçerli sınırların neden bu şekilde alındığı konusu ilgili yönetmelik bağlamında irdelenmediğini, dava konusu taşınmazlara ait tesis kadastrosu hata payının ne olduğu konusunda bir değerlendirme yapılmadığını, yüzeyde meydana gelen değişmenin nedenlerinin raporlanmadığını, harita ve fen bilirkişisi raporunda (A) harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü ile ilgili olarak yapılan değerlendirmeler tesis kadastrosu sınırları ile hava fotoğrafı ve belirtilen çakıştırmaların eksik olarak yapıldığından 122 ada 7 parsel içinde kaldığı konusunda soyut değerlendirmeler yapıldığını ileri sürerek istinaf incelemesi neticesinde kararın kaldırılmasını ve yeniden yargılama yapılarak davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.
C. Gerekçe ve Sonuç
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinde belirtilen hususların isabetli olduğunu, alınan raporların da hüküm kurmaya yeterli ve elverişli bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir
V. TEMYİZ
A. Temyiz Yoluna Başvuranlar
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı … vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
B. Temyiz Sebepleri
Davacı temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen belirlenecek nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.
C. Gerekçe
1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme
Uyuşmazlık, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun (3402 sayılı Kanun) 22/2-a maddesine göre yapılan uygulama kadastrosunun usul ve kanun hükümlerine uygun olarak yapılıp yapılmadığına ilişkindir.
2. İlgili Hukuk
6100 sayılı Kanun’un 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 3402 sayılı Kanun’un 22/2-a maddesi
3. Değerlendirme
Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
VI. KARAR
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,
Harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.