YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/9700
KARAR NO : 2015/7323
KARAR TARİHİ : 30.11.2015

Mahkemesi : ……… Ağır Ceza
Suç : 1- Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma 2- Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararına yönelik incelemede:
Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK’nın 191. maddesinin suç ve karar tarihinde yürürlükte olan 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar, sözü edilen fıkraya 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup, itiraz kanun yoluna tabi bulunması nedeniyle, eski hale getirme isteği ve itirazla ilgili olarak gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,

2- Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde:
Sanığın SEGBİS sistemi ile katıldığı karar duruşması sırasında, sistem arızaları yaşandığının, Mahkemece verilen 09.02.2015 tarihli ek kararda da belirtilmiş olması karşısında; sanığın arıza nedeniyle hükmü anlayamadığına ilişkin eski hale getirme isteğinin haklı ve temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilmiştir.
Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerini iptal eden Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı kararının infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılama sonunda, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların, toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.