Yargıtay Kararı 9. Ceza Dairesi 2020/3929 E. 2020/2425 K. 02.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3929
KARAR NO : 2020/2425
KARAR TARİHİ : 02.12.2020

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Görevi kötüye kullanma
Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:
1-Sanıklar … ve … hakkında verilen beraat kararlarına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2-Sanık … hakkında verilen beraat kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Suç tarihinin tapu kaydına işlenen 04.02.2008 tarihli haciz işlemi olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 2009 olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.
Sanığın işlediği iddia olunan görevi kötüye kullanma suçunun TCK’nın 257. maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 8 yıllık asli ve 12 yıllık ilaveli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, suç tarihi olan 04.02.2008 günü ile durma süreleri de dikkate alınarak temyiz inceleme tarihi arasında bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
3-Sanık … hakkında verilen beraat kararına ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık …’nin hükümden sonra 30/05/2020 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 64 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.